Mungfabo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Mungfabo
MungBean.jpg
Biologia klasado
Regno: Plantoj Plantae
Divizio: Angiospermoj Magnoliophyta
Klaso: Dukotiledonaj plantoj Magnoliopsida
Ordo: Fabaloj Fabales
Familio: Fabacoj Fabaceae
Genro: Vigna
Specio: V. radiata
Vigna radiata
(L.) R. Wilczek
Sinonimoj

Phaseolus aureus Roxb.

Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg
Mung-ŝosoj, nekuiritaj
Nutra valoro po 100 g (3,5 unsoj)
Karbonhidrato 5.94 g
- Sukeroj 4.13 g
- Fibro 1.8 g
Graso 0.18 g
Proteino 3.04 g
Akvo 90.4 g
Tiamino (B1-vitamino)  8.4e-2 mg 6%
Riboflavino (B2-vitamino)  0.124 mg 8%
Nikotina acido (B3-vitamino)  0.749 mg 5%
Pantotena acido (B5-vitamino)  0.38 mg 8%
Piridoksino (B6-vitamino)  8.8e-2 mg 7%
C-vitamino  13.2 mg 22%
E-vitamino  0.1 mg 1%
K-vitamino  33.0 μg 31%
Kalcio  13.0 mg 1%
Fero  0.91 mg 7%
Magnezio  21.0 mg 6% 
Kalio  149.0 mg 3%
Zinko  0.41 mg 4%
Procentoj estas relativaj al US
rekomendoj por plenkreskuloj.
Heimild: USDA Nutrient database angle
Mungfaboj, boligitaj, sen salo
Nutra valoro po 100 g (3,5 unsoj)
Karbonhidrato 19.15 g
- Sukeroj 2.0 g
- Fibro 7.6 g
Graso 0.38 g
Proteino 7.02 g
Akvo 72.66 g
Tiamino (B1-vitamino)  0.164 mg 13%
Riboflavino (B2-vitamino)  6.1e-2 mg 4%
Nikotina acido (B3-vitamino)  0.577 mg 4%
Pantotena acido (B5-vitamino)  0.41 mg 8%
Piridoksino (B6-vitamino)  6.7e-2 mg 5%
C-vitamino  1.0 mg 2%
E-vitamino  0.15 mg 1%
K-vitamino  2.7 μg 3%
Kalcio  27.0 mg 3%
Fero  1.4 mg 11%
Magnezio  48.0 mg 13% 
Kalio  266.0 mg 6%
Zinko  0.84 mg 8%
Procentoj estas relativaj al US
rekomendoj por plenkreskuloj.
Heimild: USDA Nutrient database angle


La mungfabo (Vigna radiata) (sin.: Phaseolus radiatus, Ph. aureus), ankaŭ mungofabo, Jerusalemfabo estas kultivplanto el la familio de guŝacoj (Fabaceae aŭ Leguminosae), subfamilio papiliofloraj (Faboideae). Ĝi estas strikte parenca al aliaj faboj precipe al nigra fabo (Vigna mungo).

La fabo estas kultivita jam jarmilojn en Hindio kaj nun en tuta sudorienta Azio.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Ĝi altas ĝis 1,50 m, havas guŝojn longajn je 10 cm. La grajnoj grandas kiel pizo kaj havas la koloron de malhelverda, malofte flava aŭ nigra.

Uzeblecoj[redakti | redakti fonton]

Mung-ŝosoj

Oni povas manĝi la ŝosojn (mungidojn), la freŝajn, junajn guŝojn aŭ la sekajn fabojn. Oni uzas eĉ la farunon el la grajno por vitra vermiĉelo.

En Eŭropo oni nomas la mung-ŝosojn erare "sojŝosoj" aŭ "sojĝermoj", sed ili konsistas el mungfaboj kaj ne el sojfaboj.

La mungfaboj estas pli facile digesteblaj ol kutima ĝardena fabo tiel ili ne kaŭzas produkton de intestaj gasoj. Ili estas malpli bongustaj ol la eŭropaj faboj.

La mungfabo havas 24 % entenon el proteino (el seka maso), kiu riĉas je lizino.