Oliveca ibiso

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Oliveca ibiso
Oliveca ibiso
Oliveca ibiso
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Pelikanoformaj Pelecaniformes
Familio: Treskiornitedoj Threskiornithidae
Genro: Bostrychia
Bostrychia olivacea
(Du Bus De Gisignies, 1838)
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Oliveca ibiso (Bostrychia olivacea) estas specio de birdoj de la familio de Treskiornitedoj. Bostrychia olivacea estis disigata en B. olivacea kaj B. bocagei. La Nana oliveca ibiso aŭ Santomea ibiso, Bostrychia bocagei, de Santomeo diferencas el la kontinentafrika Oliveca ibiso, B. olivacea, de okcidenta kaj centra Afriko pro grando de fligiloj, beko, tarso 58-70 mm, vosto, bekokoloro (palbruna kun palruĝa ĉe supra bordo kaj pinto kontraŭ tutpala al brikruĝa en rothschildi), kaj koloro de supraj partoj (sed verdeca kaj bronzkoloraj nuancoj de aliaj rasoj), plus evidenta sed ankoraŭ ne tre bona dokumentata voĉodiferenco.

Disvastiĝo[redakti | redakti fonton]

Ĝi troviĝas en Kameruno, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Gabono, Ganao, Kenjo, Liberio, Santomeo kaj Princo, Sieraleono, kaj Tanzanio.

Aspekto[redakti | redakti fonton]

Temas pri bruneca ibiso en subaj partoj, dum supraj estas iom pli malhelverdecaj. Ĉe la subspecio cupreipennis la flugiloj estas 309-355 mm longaj, la beko 83-94 mm, la tarso 58-70 mm, kaj la vosto 125-133 mm. La beko kaj kruroj estas ruĝaj. Estas grizeca ĉirkaŭokulo kaj brilaj nuancoj ĉe ŝultroj.

Kutimaro[redakti | redakti fonton]

Tiu specio estas malnomada. Reproduktiĝas en solecaj paroj kaj kutime manĝas sole, en paroj aŭ en malgrandaj aroj de 5-12 individuoj, ripozas nokte en arboj. Ili manĝas en arbarklarejoj kaj en marĉaj areoj, ĉe rojoj kaj riveroj, mangrovejoj, regenerantaj arbaroj ĉe abandonitaj plantejoj en Gabono kaj en montararbaroj ĝis la arbolimo (ĉ. 3,700 m) en Kenjo kaj Tanzanio.

Ili manĝas insektojn (ekz. skaraboj), vermojn, helikojn, serpentojn kaj foje plantomaterialon. La nesto estas platformo el bastonetoj konstruita surarbe, kaj foje en klifotruoj, sed tio ne estas konfirmita.

Subspecioj[redakti | redakti fonton]

Estas agnoskataj la jenaj subspecioj:[1]

  • Bostrychia olivacea olivacea nomiga subspecio
  • Bostrychia olivacea cupreipennis
  • Bostrychia olivacea rothschildi
  • Bostrychia olivacea bocagei, jam konsiderata kiel plena specio nome Santomea ibiso
  • Bostrychia olivacea akleyorum

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan kaj C. L. Wood. 2010 The Clements checklist of birds of the world: Versio 6.5 http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/Clements%206.5.xls/view Konsultita la 17an de aprilo de 2011 }}
Haliaeetus leucocephalus LC0198.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Birdoj