Ordinara senecio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Senecio vulgaris

La ordinara senecio (Senecio vulgaris) estas unu el la plej oftaj specioj de vegetaloj de la genro senecio el la familio asteracoj. Tiu orgine palearktisa planto perhome akiris kvazaŭ kosmopolitan distribuon.

Priskribo[redakti | redakti fonton]

La planto iomete similas al la manĝebla rukolo, kiun oni uzas en salato (Diplotaxis tenuifolia, iom malpli al alia salat-planto Eruca sativa).

Vivlokoj[redakti | redakti fonton]

La ordinara senecio kreskas sur ne tro sekaj lokoj plej eble riĉaj je azoto (nitrogeno) sur agroj, en ĝardenoj, sur konstruejoj kaj tiel plu. Preskaŭ ĉie ĝi estas ofta.

Disvastiĝo[redakti | redakti fonton]

Mapo de origina disvastiĝo de Senecio vulgaris
... kaj ĝia hodiaŭa disvastiĝo

Origine ĝi hejmas en la moderaj zonoj de Eŭropo, sed intertempe ĝi estis transportita en la tutan mondon kaj aperas en ĉiuj zonoj de modera ĝis subtropika klimato.

Cetere[redakti | redakti fonton]

La planto kun folioj, floroj, semoj
  • Historie la planto estis uzata kiel sangohaltigilo, sed pro ĝia veneneco tio estas evitenda.
  • En aŭgusto 2009 okazis incidento en germana nutraĵvendejaro Plus. Nome oni trovis ene de vendotaj pakaĵoj de rukolo sufiĉe altdozan aldonon de senecio: en 150 g da salato troviĝis pli ol 2,5 mg da veneno. La firmao tuj revokis ĉiujn dubindajn pakaĵojn. [1]

Notoj, referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Yasmin El-Sharif: Kunde entdeckte Giftpflanze im Salat, 11.08.2009, SPIEGEL ONLINE 2009 (germane)

Fontoj[redakti | redakti fonton]

  • Siegmund Seybold (Hrsg.): Schmeil-Fitschen interaktiv (CD-Rom), Quelle & Meyer, Wiebelsheim 2001/2002, ISBN 3-494-01327-6 (germanlingva)
  • R. Düll/ H. Kutzelnigg: Taschenlexikon der Pflanzen Deutschlands. 6-a eldono, Quelle & Meyer-Verlag, 2005 (germanlingva)
  • H. Ellenberg: Vegetation Mitteleuropas mit den Alpen. 5-a eldono, Ulmer-Verlag, 1996 (germanlingva)

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Morpho didius Male Dos MHNT.jpg Rilataj artikoloj troviĝas en
Portalo pri Biologio

Bildoj:

Veneneco: