Paragilmeno

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Paragilmeno
La monto Paragilmeno vidata de sur la ŝoseo Jalto-Aluŝto
La monto Paragilmeno vidata de sur la ŝoseo Jalto-Aluŝto
Paragilmeno (Krimeo)
DMS
Mountain sign.svg

Situo de Paragilmeno sur la mapo de Krimeo
Alteco 871 m
Situo Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio)
Montaro Krimea montaro
Koordinatoj 44°37′24″N 34°20′18″E  /  44.62333°N, 34.33833°O / 44.62333; 34.33833 (Paragilmeno)
v  d  r
Information icon.svg

Paragilmeno (rus. Парагильмен, ukr. Парагільмен, krim. Paragilmen) estas monto sur Krimea duoninsulo (Ukrainio) situanta 2 kilometrojn norde de la vilaĝo Malomajako (Aluŝta municipo). La monto estas fama kiel la plej alta kalkoŝtona "roko-forpelito" (iama parto, poste apartiĝinta) de la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro (pli ĝuste - de la Babugana altebenaĵo). La nomo de la monto havas helenan devenon: en la helena lingvo paraginome signifas "iri ekster ion"[1].

La monto altas 871 metrojn super la marnivelo. Ĝiaj sudaj kaj sudorientaj deklivoj estas rokaj kaj abruptaj; se rigardi de la mara flanko la monto similas grandan trapezon. La montosupro estas plata kaj plejparte arbar-kovrita. En la nord-okcidenta direkto la monto iom post iom altiĝas kaj finfine konektiĝas al la sud-orienta flanko de la Babugana altebenaĵo.

Sur Paragilmeno kreskas ĉ. 30 specioj de arbaroj kaj arbustoj, inter kiuj 10 estas registritaj en la Ruĝa libro. La ĉefa vidindaĵo de Paragilmeno estas du grandaj taksusoj, kies trunkoj dikas ĉ. 70 centimetrojn (oni opinias tiujn arbojn esti unuj el la plej maljunaj arboj sur la Krimea duoninsulo).

La monto estis deklarita kiel natur-monumento en 1964; ĝiaj supraĵo kaj nord-okcidenta parto apartenas al la samnoma botanika rezervejo.

Piednotoj[redakti | redakti fonton]

  1. Belanskij I. L., Lezina I. N., Superanskaja A. V. "Krimeo: geografiaj nomoj". Eld. "Tavrija-plus", Simferopolo, 1998, p. 99 (originale: Белянский И. Л., Лезина И. Н., Суперанская А. В. "Крым: географические названия", eld. "Таврия-плюс", Simferopolo, 1998)