Punkto (interpunkcio)

El Vikipedio

Saltu al: navigado, serĉo
Interpunkciaĵoj

apostrofo ( ' ); ( )
citiloj ( ‘ ’ ); ( “ ” ); ( „ ” ); ( « » )
demandosigno ( ? )
dupunkto ( : )
komo ( , )
krampoj ( ( ) ); ( [ ] ); ( { } ); ( < > )
kridemandosigno ( ) ( ?! )
krisigno ( ! )
punkto ( . )
punktokomo ( ; )
spaceto (   )
streketoj ( ); ( ); ( ); ( ) ( )
oblikvo ( / )
tripunkto ( ) ( ... )

Aliaj tipografiaj markoj

asterisko ( * )
bulmarko ( )
dividsigno ( ÷ )
kaj-signo ( & )
krado ( # )
deklivo ( \ )
egalsigno ( = )
plus-minus-signo ( ± ); ( )
ponardo ( † ‡)
heliko ( @ )
substreko ( _ )
tildo ( ~ )
vertikala streko aŭ "dukto" ( | )

La punkto estas la marko de interpunkcio plej ofte farata ĉe la fino de frazoj en Esperanto kaj aliaj lingvoj. Ĝi indikas, ke la antaŭa frazo estis ĉeffrazo.

Enhavo

[redaktu] Mallongigoj

Oni povas uzi punkton en mallongigoj. Ekzemple, oni povas skribi k.t.p. anstataŭ kaj tiel plu. (Tamen, ankaŭ estas bona por skribi sen la punktoj: ktp.) Persono povas mallongigi sian nomon kun la unua litero kaj punkto. Ekzemplo estas J.R.R. Tolkien.

[redaktu] Matematike

Oni uzas la punkton matematike klarigi altajn nombrojn. Nombroj estas grupigata laŭ tri nombroj. Tiel, miliono estas skribita: 1.000.000

Anglalingve, oni uzas ĝin kiel decimala marko, tamen la komo estas uzata tiel esperante.

[redaktu] Komputike

Laŭ komputiko, la punkto estas ofte disigilo, utila en DNS en domajnaj nomoj kaj IP-adresoj.

Ĝi estas ASCII kaj Unikoda signo 46.

[redaktu] Vidu ankaŭ