Rance

La Rance estas rivero de Bretonio, la okcidenta parto de Francio. Ĝia fonto troviĝas en la monoj de Méné apud Collinée, en la departemento Côtes-d'Armor, kaj enfluas en la manikan markolon inter Dinard kaj Saint-Malo en la departemento Ille-et-Vilaine.

Enhavo

La fluo de la Rance disdividiĝas je tri partoj:

La rivera Rance de sia fonto ĝis ĉirkaŭ Evran, kie ĝi kuniĝas kun la kanalo Ille-et-Rance.
La kanaligita rivera Rance ĝis la kluzo de Châtelier.
La mara Rance ĝis la tajdocentralo.

Tajdocentralo ĉe la enfluejo de la Rance

La Rance estas barita ĉe sia enfluejo per la akvobaraĵo kaj la kluzo de la Tajdocentralo de la Rance kiu ekspluatas la fortojn de la tajdoj flusante en ĝian enfluejon por produkti elektron.
La kluzo de Châtelier indikas la limon inter la rivera Rance (dolĉa akvo) kaj la mara Rance (sala akvo), kiu suferas tajdojn programitajn de la tajdocentralo.
Aliaj kluzoj ebligas ŝipojn veturi ĝis la kanalo Ille-et-Rance.
La baraĵo de Rophémel ĉe Guenroc, apud Caulnes, retenas 7 milionojn da m² da akvo.

La ĉefaj alfluantoj, de la fonto ĝis la maro estas:

Malnova ponto kaj haveno de Dinan

Pluraj pontoj transiras la Rance, la ĉefaj de Saint-Malo ĝis Léhon estas:

La baraĵo de la tajdocentralo sur kies supro iras la vojo numero D 168 ekde la 1-a de julio 1967.
La ponto Chateaubriand (1991) portanta la vojon N 176.
La ponto Saint-Hubert (1928, rekonstruita en 1959), je kelkaj dekoj da metroj de la antaŭa, portanta la vojon D 366.
La pontego de Lessard (1879, rekonstruita en 1950) portanta la fervojon, kiu ligas Cherbourg al Brest.
La kluzo de Châtelier
La malnova ponto de Dinan
La pontego de Dinan (1858)
La malnova ponto de Léhon