Siegfried Wilhelm Dehn

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Siegfried Dehn, pentrita de Adolph Menzel

Siegfried Wilhelm DEHN, fakte Samuel Dehn, (naskiĝis la 24-an de februaro 1799 en Altona, mortis la 12-an de aprilo 1858 en Berlino) estis germana muzikteoriisto kaj kontrapunkto-instruisto.

Vivo[redakti | redakti fonton]

Laŭ rekomendo de Giacomo Meyerbeer li fariĝis en 1842 administranto de la muziksekcio en la Reĝa Biblioteko, al kies konstruado kaj pliapleksigo li esence kontribuis. Li elpaŝis kiel verkisto de muzikteoriaj verkoj kaj kiel eldonisto kaj li estis demandata instruito pri kontrapunkto kaj kompozicio. Kune kun Ignaz Moscheles, Louis Spohr kaj multaj aliaj Dehn kunfondis en 1850 la Bach-Societon.

Elstaraj lernintoj (selekto)[redakti | redakti fonton]

Verkoj[redakti | redakti fonton]

Propraj
  • Theoretisch-praktische Harmonielehre mit angefügten Generalbaßbeispielen, Berlin, 1840
  • Analyse dreier Fugen von S. Bach und einer Vocalfuge von A. M. Bononcini's, 1858
  • Lehre vom Contrapunkt, Canon und Fuge, 1859
  • Orlandus Lassus Psalmi VII poenitentiales o.J. (Hg.)
  • 12 Hefte mehrstimmiger Gesänge des 16. und 17. Jahrhunderts, o.J. (Hg.)
Aranĝaĵoj
  • Bach, J. S., [BWV 211] Joh. Seb. Bach. Komische Cantaten. No. I. Schlendrian mit seiner Tochter Liefsgen (Coffee-Cantate:). Herausgegeben von S. W. Dehn. Interdum et Socrates equitabat arundine longa, [ca. 1830], 31 S. (Partitur)
  • Bach, Johann Sebastian (1685-1750), [BWV 1042], Deuxieme Concerto en Mi majeur pour le Violon avec Accompagnament de deux Violons, Viola et Basse…, publie pour la premiere fois par S. W. Dehn [Partitur]. Leipzig, Peters (V. Nr. 3888) [ca. 1875]. 20 lithogr. S.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Arrey von Dommer: Dehn, Siegfried. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 5, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 27 f.
  • Thekla Schneider: Dehn, Siegfried Wilhelm. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 3, Duncker & Humblot, Berlin 1957, S. 566.