Sikorakso (luno)

El Vikipedio
Saltu al: navigado, serĉo
Disambig.svg Por samtitolaj artikoloj vidu la paĝon Sikorakso.
Sikorakso
Natura satelito de Urano (XVII)
Oficiala nomo Urano XVII[1]
Aliaj nomoj S/1997 U 2
Historio
Malkovrintoj Brett J. Gladman
Philip D. Nicholson
Joseph A. Burns
John J. Kavelaars[1]
Dato de malkovro
Loko de malkovro
6-a de septembro 1997[1]
Monto Palomar (Kalifornio - Usono)[1]
Orbitaj ecoj
Granda duonakso 12 179 000 km[2]
Discentreco 0,5224[2]
Klinangulo 159,4°[2] sur la ekliptiko
Periodo 1288,28 tagoj[2]
Fizikaj ecoj
Diametro 190 km[2]
Maso
- Denso
- Surfaca falakcelo
~ 5,4 × 1018 kg
1,3 × 103 kg/m3 hipoteze
~ 0,040 m/s2 ?
Rotacia periodo 3,6 horoj[3]
Atmosferaj kaj surfacaj ecoj
Surfaca temperaturo ~ 64 K
Albedo 0,07 hipoteze
Observaj ecoj
Videbla magnitudo 20,8
v  d  r
Information icon.svg

Sikorakso estas plej granda el la neregulaj eksteraj satelitoj de Urano nun konata.

Enhavo

Malkovro [redakti]

La 6-a de septembro 1997, Brett J. Gladman, Philip D. Nicholson, Joseph A. Burns kaj John J. Kavelaars malkovris du novajn satelitojn de Urano per la teleskopo "Hale" de la Observatorio de la Monto Palomar[4]. La plej brila el ili ricevis la maldaŭran nomon S/1997 U 2.

Nomo [redakti]

Ĝiaj malkovrintoj proponis, kiel volas tradicio, doni al ĝi nomon inspiratan el verko de William Shakespeare: En "La Ventego" Sikorakso (angle:Sycorax) estis sorĉistino, patrino de Kalibano.

Ecoj [redakti]

Neregula satelito, Sikorakso estas verŝajne kaptita asteroido aŭ fragmento de asteroido: ĝiaj ruĝa koloro similas tiu de objektoj de la Kujper-zono. Ĝia orbitaj parametroj sugestas, ke ĝi povus esti ano de grupo, kun Setebo kaj Prospero, havante komunan devenon. Ĝia luma kurbo (vario de lumeco dum la tempo) pensigas, ke ĝi havus rotacian periodon de 3,6 horoj[3].

Notoj kaj referencoj [redakti]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Paĝaro pri planeda nomenklaturo ĉe la retejo de la usona geologia agentejo USGS (angle)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Uranian Satellite Fact Sheet kaj Uranus' Known Satellites (angle)
  3. 3,0 3,1 Multicolor Photometry of the irregular Irregular Satellites Sycorax kaj Caliban (angle)
  4. IAUC 6764: Sats OF URANUS kaj IAUC 6765: Sats OF URANUS (angle)

Eksteraj ligiloj [redakti]

Ekstera ligilo   pole Sikorakso, el "Księżyce planet Układu Słonecznego"
Ekstera ligilo   angle Sikorakso (angla versio)
Ekstera ligilo   angle Sikorakso, el "Solar System Exploration"
Ekstera ligilo   france La malgrandaj satelitoj de Urano
Ekstera ligilo   france Kalibano kaj Sikorakso, el la paĝaro de Jean-Michel
Ekstera ligilo   france Sikorakso (el: "Le système solaire à portée de votre souris" - La Sunsistemo musklake atingebla)
Ekstera ligilo   france Kalibano kaj Sikorakso, novaj uranaj lunoj
Ekstera ligilo   germane Sikorakso kaj aliaj eksteraj uranlunoj (el "Projekto Luno")