Sinodo de la Episkopoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

La Sinodo de la Episkopoj estas permanenta institucio de Episkopara Kolegio de la Katolika Eklezio. Ĝia instituiciĝo ŝuldas al la papo Paŭlo la 6a kiu per tia kreo konsenti al invitoj de la Konciliaj Patroj de la Vatikana Dua, kiuj celis per ĝi daŭre teni viva la spiriton speertite formiĝiantan dum la sama Koncilio. La dokumento ĝin instituanta nomiĝas “Apostolica Sollecitudo” publikigita laŭ Motu Proprio la 15-an de septembro 1965, el kiu aperas ke tiu institucio estas tute nova. Fakte tiu asembleo de reprezentantoj de la katoloka episkoparo ricevas nur la taskon helpi la papon en ties estrado de la tutmonda eklezio.

Eklezia leĝaro rilate al la sinodo de la episkopoj[redakti | redakti fonton]

Tiu sinodo estas reglamentita en la kanonkodaj (CIC = Codex Iuris Canonici) numeroj 342-348; en la kodo por la Orientaj Eklezioj en la numero 46. Ĝiajn membrojn elektas la Episkopaj asembleoj, kaj ricevas akcepton de la papa aŭtoritato, aliaj membroj estas kooptigitaj rekte de la papo, al kiuj aldoniĝas, ĉiam kun la konsento de la supera papa aŭtoritato, religiuloj kaj eĉ laikoj eminentaj pro kompetento rilate la temon diskutotan. Ankaŭ la loko de la asembleana renkontiĝo estas indikata de la sama aŭtoritato. La sinodaj rezolucioj estas prezentataj al la Papo, kies konsento estas bezonata por la publikigo.

La lasta, nome la dekdua, Sinodo de la Episkopoj okazis, ordinarasemblee, en Vatikano (2008) kun la temo “La vorto de Dio en la vivo kaj misio de la Eklezio”. La asemblea renkontiĝaro estis, kiel kutime, antaŭata de diversaj, diversloke kaj diversmembre, pritraktadoj de la temo.

La lingvoj ĝis nun uzitaj aŭ ackeptataj estas: araba, angla, ĉina (tradicia aŭ simpligita), franca, germana, itala, latina, portugala, hispana.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

  • Koncernaj koderoj en la itala: [1]
  • Kanona Kodo. Latinlingve: [2]