Terajo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Elaera vidaĵo de ebenaĵoj terajaj ĉe Biratnagar, Nepalo

Terajo aŭ origine Terai (en hinda kaj nepala: तराई, en urdua:ترائی; tarāī) estas pruntvorto de persa origine signifanta malsekan regionon. Ĝi plusendas al tero sude de la Montetoj Sivalik, la plej malsupraj eksteraj promontoroj de Himalajo kiu foje estas marĉaj herbejoj, savanoj, kaj arbaroj. Tamen ĉar la Terajo estas ĉiufoje tre senarbarigita, drenita kaj estas uzata por kultivado, la ligo kun malsekeco malintensiĝas en nuntempa uzokutimo. Terajo konvenas al geografia, ne hidrografia esprimo, por distriktoj en la ebenaĵoj proksimaj aŭ limaj kun la montetoj Sivalikoj. En Barato la vorto plusendas al la plej norda parto de la Hind-Ganga Ebenaĵo, sed nur ĉe la Gango-Baseno komenciĝanta ĉe la rivero Jamuna orienten en tuta Himaĉal-Pradeŝo, Utarakando kaj Harjano. En Nepalo ĝi plusendas al ebenaĵoj de la rando de la Sivalikoj sude al Barato kaj plie proksimume al sep malaltaj valoj en la Sivalikoj aŭ tuj norde de ili. En du lokoj kiujn la internacia limo atente sekvas al la Sivalikoj kaj "Terai" inkludas nordajn distriktojn en Utar-Pradeŝo kaj Biharo.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]