Tigroparulio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Tigroparulio
Tigroparulio
Tigroparulio
Biologia klasado
Regno: Animaloj Animalia
Filumo: Ĥorduloj Chordata
Klaso: Birdoj Aves
Ordo: Paseroformaj Passeriformes
Familio: Paruliedoj Parulidae
Genro: Dendroica
Specio: 'D. tigrina'
Dendroica tigrina
(Gmelin, 1789)
Konserva statuso
{{{220px}}}
Konserva statuso: Malplej zorgiga
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La Tigroparulio, Dendroica tigrina, estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj granda genro Dendroica. Ili reproduktigas en norda Nordameriko. Ties reprodukta habitato etendas tra la tutaj (escepte la plej okcidentaj) partoj de suda Kanado, kaj en la regiono de la Grandaj Lagoj kaj Novanglio. Ĝi estas migranta specio, kiu vintras en Karibio. Tiu specio estas tre rara vaganto en Okcidenta Eŭropo.

Aspekto[redakti | redakti fonton]

Cape may WARBLER X.jpg

Somera masklo de Tigroparulio havas olivecbrunan dorson, flavecan pugon kaj malhelbrunan kronon. Subaj partoj estas flavaj, tre striecaj je nigro, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo. La gorĝareo kaj tuta kolumo ĝis la nuko estas brilflavaj kaj la vizaĝo estas bruna kun nigra okulstrio kaj flava superokula strio, tiele ke la bruna vizaĝo aperas kvazaŭ markita je flava koloro. Estas mallarĝa blanka flugilstrio. Okuloj, pintakra beko kaj kruroj estas nigrecaj.

Aliaj plumaroj similas eluzitajn versiojn de somera masklo, kaj ĉefe ne havas la markatan kapobildon. La flaveca pugo kaj, almenaŭ skizoj de blanka flugilstrio, ĉiam estas.

Kutimaro[redakti | redakti fonton]

La reproduktaj habitatoj de tiu birdo estas bordoj de arbaroj de koniferoj. Tigroparulio nestumas en densa foliaro ĉe trunko de konifero, komune Nigra piceo. La ino demetas 4-9 ovojn en tasforma nesto.

Tiu specio estas insektovora, kaj ties ovaroj estas pli grandaj en la jaroj kiam Picea tineo abundas. Ĝi plukas insektojn el la pintoj de branĉoj de koniferoj aŭ kaptas ilin dumfluge. La Tigroparulio manĝas ankaŭ berosukon kaj nektaron vintre, kaj havas, unike ĉe parulioj, tuboforman langon por faciligi tiun agadon.

La kanto de la Tigroparulio estas simpla ripetado de altatonaj notoj ci. La alvoko estas fajna sip. Tiu birdo kutime kantas el altaj ripozejoj.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]

Plia legado[redakti | redakti fonton]

Libroj[redakti | redakti fonton]

  • Baltz, M. E., and S. C. Latta. 1998. Cape May Warbler (Dendroica tigrina). In The Birds of North America, No. 332 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.
  • Staicer CA. (1992). Social Behavior of the Northern Parula Cape May Warbler and Prairie Warbler Wintering in Second-Growth Forest in Southwestern Puerto Rico. In: Hagan, J M Iii and D W Johnston (Ed) Ecology and Conservation of Neotropical Migrant Landbirds; Symposium, Woods Hole, Massachusetts, USA, December 6-9, 1989 Xiii+609p Smithsonian Institution Press: Washington, DC, USA; London, England, Uk Illus Maps 308-320, 1992.

Tezoj[redakti | redakti fonton]

  • Latta SC. Ph.D. (2000). Ecology and population regulation of neotropical migratory birds in the Sierra de Bahoruco, Dominican Republic. University of Missouri - Columbia, United States, Missouri.
  • McMartin DW. M.Sc. (1996). Impact of insecticide applications on the foraging behaviour and diet of three boreal forest warbler species. University of Toronto (Canada), Canada.

Informoj[redakti | redakti fonton]

  • Cooper JM, Enns KA & Shepard MG. (1997). Status of the Cape May warbler in British Columbia. (Wildlife working report / British Columbia. Ministry of Environment, Lands & Parks ; WR-82 ISSN 0831-4330) Victoria: Ministry of Environment, Lands & Parks, Wildlife Branch, 1997. x, 23 p. (38 paĝoj)
  • Norton MR. (2001). Status of the Cape May warbler, Dendroica tigrina, in Alberta. (Alberta wildlife status report / Alberta. Alberta Environmental Protection ; no. 33 ISSN 1206-4912) Edmonton: Alberta Conservation Assn ; Alberta Environment, Fisheries & Wildlife Management Division, Resource Status & Assessment Branch, 2001. vi, 22 p. (31 paĝoj)

Artikoloj[redakti | redakti fonton]

  • Academy Of Natural Sciences Of P. (1998). Cape May Warbler: Dendroica tigrina. Birds of North America. vol 0, no 332. p. 1-18.
  • Byars T & Galbraith H. (1980). CAPE MAY WARBLER - NEW TO BRITAIN AND IRELAND. British Birds. vol 73, no 1. p. 2-5.
  • Grennan E. (1981). ON A CAPE MAY WARBLER WHO FLEW AGAINST MY WINDOW. Irish University Review. vol 11, no 2. p. 181-181.
  • Hall GA. (1981). Fall Migration Patterns of Wood Warblers in the Southern Appalachians USA. Journal of Field Ornithology. vol 52, no 1. p. 43-49.
  • Howe WM, Taylor DM & Jett DA. (1989). Additional Records of Birds from Cat Island, Bahamas. The Wilson Bulletin. vol 101, no 1. p. 115.
  • Kirk DA & Hobson KA. (2001). Bird-habitat relationships in jack pine boreal forests. Forest Ecology & Management. vol 147, no 2-3. p. 217-243.
  • Latta SC & Faaborg J. (2002). Demographic and population responses of Cape May Warblers Wintering in multiple habitats. Ecology. vol 83, no 9. p. 2502-2515.
  • Latta SC, Gamper HA & Tietz JR. (2001). Revising the convergence hypothesis of avian use of honeydew: Evidence from Dominican subtropical dry forest. Oikos. vol 93, no 2. p. 250-259.
  • Latta SC & O'Connor BM. (2001). Patterns of Knemidokoptes jamaicensis (Acari: Knemidokoptidae) infestations among eight new avian hosts in the Dominican Republic. Journal of Medical Entomology. vol 38, no 3. p. 437-440.
  • Lemon RE, Struger J & Lechowicz MJ. (1983). Song Features as Species Discriminants in American Warblers Parulidae. Condor. vol 85, no 3. p. 308-322.
  • McMartin B, Bellocq I & Smith SM. (2002). Patterns of consumption and diet differentiation for three breeding warbler species during a spruce budworm outbreak. The Auk. vol 119, no 1. p. 216.
  • Meiklejohn BA & Hughes JW. (1999). Bird communities in riparian buffer strips of industrial forests. American Midland Naturalist. vol 141, no 1. p. 172-184.
  • Morris SR, Holmes DW & Richmond ME. (1996). A ten-year study of the stopover patterns of migratory passerines during fall migration on Appledore Island, Maine. Condor. vol 98, no 2. p. 395-409.
  • Parkes KC. (1995). Reinterpretation of the probable parentage of a hybrid Wood-warbler (Seiurus x Dendroica). The Auk. vol 112, no 2. p. 510.
  • Pashley DN. (1988). Warblers of the West Indies Ii. the Western Caribbean. Caribbean Journal of Science. vol 24, no 3-4. p. 112-126.
  • Patten MA & Burger JC. (1998). Spruce budworm outbreaks and the incidence of vagrancy in eastern North American wood-warblers. Canadian Journal of Zoology. vol 76, no 3. p. 433-439.
  • Pulliam B. (1985). Late Winter Occurrence of a Cape May Warbler at Athens Georgia USA. Oriole. vol 50, no 2-3.
  • Rowan R. (1993). A late November record for a Cape May warbler at Toccoa. Oriole. vol 58, no 1-4. p. 21-22.
  • Sealy SG. (1989). Defense of Nectar Resources by Migrating Cape May Warblers. Journal of Field Ornithology. vol 60, no 1. p. 89-93.
  • Stewart PA. (1986). Fall Migration of Twelve Species of Wood Warblers through Coastal Virginia USA. North American Bird Bander. vol 11, no 3. p. 83-88.
  • Taylor P. (1988). Cape May Warbler in Manitoba Canada in December. Blue Jay. vol 46, no 3. p. 160-162.