Uniono di la Linguo Internaciona Ido

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

Uniono di la Linguo Internaciona Ido (ULII), t. e. "Unio de la lingvo internacia Ido", fondiĝis en la 3-a de marto 1914. Profesoro Frigyes Schulek iĝis la prezidanto, kaj István Bakonyi la sekretario. La ok-membra estraro de la societo konsistis el universitataj kaj gimnaziaj instruistoj, i.a. Mihály Babits (1883-1941), elstara figuro de la hungara literaturhistorio, Pál Dienes kaj Valeria Dienes (1879-1978), k.a.

Formale ekfunkciis en 1918 la estraro de ULII sub la gvido de la sekretario, la 26-jara kemi-inĝeniero István Bakonyi kaj du 25-jaraj komitataninoj: Róza Lichtenstein (jam kiel Róza Bakonyi, junedzino de la sekretario), kaj Paula Szabó, oficistino de asekurejo en la urbo Pécs.

Post jaroj ULII iom revigliĝis en 1922. Kvankam mankis prezidanto, ĝi havis kiel vicprezidantojn Zsigmond Szentkereszty kaj István Bakonyi. La matematikisto Endre Reuss (1900-1968), nepo de la forpasinta prezidanto Frigyes Schulek estis la sekretario en la jaroj 1922-1924. Sukceso de la societo estis, ke ĉe la renoma eldonejo Lingua ĝi sukcesis aperigi la Ido-hungaran vortaron de Bakonyi.

En 1924 la unuaj landoj en ULII laŭ membronombro estis la jenaj: Francio 144, Svedio 137, Svisio 100, Hungario 93, Germanio 61, Luksemburgio 60, Anglio 45, Italio 25, Aŭstrio 20, Suomio 20, la ceteraj sume 17.

La 13-an de januaro 1923 barono Zsigmond Szentkereszty elektiĝis prezidanto de ULII, kaj Róza Bakonyi ĝia sekretariino. Ĝia fondinto, István Bakonyi, en 1924 forlasis Hungarion por labori en Dessau, Germanio kaj tio malorganizis tute la asocion.

La ULII ankoraŭ hodiaŭ ekzistis kaj estas la ĉefa organo de Ido-movado.