Állatkert (metrostacio)

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Állatkert
La tersurfaca parto ĉe Állatkert (pri la metrostacio mankas foto)
La tersurfaca parto ĉe Állatkert (pri la metrostacio mankas foto)
Situo
Lando Hungario Hungario
Urbo Budapeŝto
Geografia situo 47° 31′ 2″ N, 19° 4′ 51″ O (mapo)47.517219.0808Koordinatoj: 47° 31′ 2″ N, 19° 4′ 51″ O (mapo)
Situo de Állatkert
Ecoj
Tipo tersurfaca
Kajoj 2 flankaj
Historio
Inaŭguro 1896
Malfermo 1896
Fermo 1973
Administrado kaj utiligado
Proprietulo Metroo de Budapeŝto BKV metro.svg
Trafikanto BKV
Linio Budapest M1 Metro.svg
Antaŭa stacio Posta stacio
Hősök tere Széchenyi fürdő
Information icon.svg
vdr

La Állatkert (=Bestoĝardeno) estis tersurfaca stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La nomo venis de la Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto), kie haltis la metroo.

Ponto super la herbejo. Se vi ne scias celon de la ponto, vi ekscios tion ĉe fino de la artikolo.

Historio[redakti | redakti fonton]

La subkrusta elektra tramo forlasanta la Placon de Herooj kuris al la surfaco, kie granda parko etendiĝas. Nature estis transira parto, kiu estis nekovrita elfosaĵo. Heĝo defendis la elfosaĵon. La haltejo funkciis ĝis 1973, poste ĝi plene neniiĝis, nuntempe eĉ la loko forgesiĝis.

Haltejo[redakti | redakti fonton]

La haltejo konsistis el simplaj 2 flankaj peronoj, kontraŭ pluvoj estis ankaŭ ŝirmiloj. Inter la peronoj estis la reloj, ligilo estis superirejo (ponto) por la pasaĝeroj, ja sur la reloj homoj ne rajtis paŝi. Antaŭ la haltejo estis alia relparo, kiu kuris al la remizo (jam ne ekzistanta).

Kontaktoj[redakti | redakti fonton]

Ĉe la haltejo funkcias la Bestĝardeno kun la ĉefurba cirko.

Ponto[redakti | redakti fonton]

Por trairi la elfosaĵon kun reloj oni konstruis ankaŭ ponton, kiu estis la unua hungara ferbetona ponto en Hungario. Longo estas 11 metrojn, interna larĝo estas 2 metrojn. Depost 1973 la stacio estis plene malkonstruita, la elfosaĵo estis enterigita (vidu la foton supre!). La unusola restaĵo estas la ferbetona ponto mem, kiu estis deklarita historia monumento.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Fontoj[redakti | redakti fonton]