Álvaro Cunqueiro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Álvaro Cunqueiro
Álvaro Cunqueiro 1928.jpg
Persona informo
Naskiĝo 22-an de decembro 1911 (1911-12-22)
en Mondoñedo
Morto 28-an de februaro 1981 (1981-02-28) (69-jara)
en Vigo
Tombo Mondoñedo
Lingvoj hispana lingvogalega lingvo
Ŝtataneco Hispanio
Alma mater Universitato de Santiago de Compostela
Subskribo Álvaro Cunqueiro
Profesio
Profesio verkisto • restaurateur
Verkoj Merlín e familia
Q20535369
As crónicas do sochantre
Escola de menciñeiros
Si o vello Sinbad volvese ás illas...
Os outros feirantes
Tesouros novos e vellos
Las mocedades de Ulises
Q66311279
Q66316977
Q66316985
Q66316989
Q66316998
Q66317008
Q66317013
Q66317019
Q66363470
Information icon.svg
vdr

Álvaro Cunqueiro Mora [kunKEJro] (Mondoñedo, 23a de decembro 1911-Vigo, 28a de februaro 1981) estis hispana kaj galega novelisto, poeto, dramaturgo, ĵurnalisto, majstro de la fantasta rakontaro kaj partikulare valorigita kiel galega dulingva verkisto de la 20a jarcento.

Biografio[redakti | redakti fonton]

Dum la Dua Hispana Respubliko li estis unu el la unuaj membroj de la naciisma Galegisma Partio. En 1936 li estis instruisto en Ortigueira. Li aktivis en la Falange Española dum la Hispana Enlanda Milito. El 1937 li kunlaboris kun diversaj publikaĵoj de la frankisma flanko. En 1939 li setliĝis en Madrido por labori kiel ĵurnalisto de la gazeto ABC, ĝis en 1943 li foriris el Falange; en 1944 li estis senigita el ĵurnalista permesilo, kaj tiele finis lia kunlaboro kun la frankisma diktaturo. En 1946 li revenis al Galegio kaj ekkunlaboris kun la ĉefaj galegaj ĵurnaloj.

Verkaro[redakti | redakti fonton]

Li estis multfaceta verkisto, kaj lia ampleksa literatura verkaro etendas al ĵurnalisma, poezia, rakonta kaj teatra fakoj, same kiel al tradukoj. Ene de avangarda tendenco li publikigis poemarojn Mar ao norde (1932) kaj Poemas do si e do non (1933). Cantiga nova que se chama Riveira (1933) estis verkita sub influo de la galeg-portugala mezepoka liriko. En la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj ekcentriĝis ĉefe en rakontoj, publikigante tri elstarajn romanojn: Merlín e familia e outras historias (Merlino kaj familio kaj aliaj historioj), As crónicas do sochantre (La kronikoj de la ĥorestro) kaj Se o vello Simbad volvese ás illas (Se la maljuna Simbad revenos al la insuloj). Krome li publikigis kelkajn librojn de rakontoj kiel Xente de aquí e de acolá kaj Escola de menciñeiros.

Verkaro[redakti | redakti fonton]

En galega[redakti | redakti fonton]

Statuo en Bouzas (Vigo).

Poemoj

  • Mar ao Norde (1932).
  • Poemas do si e non (1933).
  • Cantiga nova que se chama Riveira (1933).
  • Dona do corpo delgado (1950).
  • A noite vai coma un río (1965).
  • Palabras de víspera (1974).
  • Herba aquí e acolá (1980).

Prozo

  • Merlín e familia (1955).
  • As crónicas do Sochantre (1956).
  • Si o vello Sinbad volvese ás illas (1961).

Teatro

  • O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca (1958).
  • A noite vai coma un río (1960).

Rakontoj

  • Escola de Menciñeiros (1960).
  • Xente de aquí e de acolá (1971).
  • Os outros feirantes (1979).

Eseo

  • Tesouros novos e vellos (1964).
  • A cociña galega (1973).

En hispana[redakti | redakti fonton]

Surskriboj en la tombo en la antikva tombejo de Mondoñedo.
  • Laureados (1940). kunverkisto: Antonio de Obregón.
  • Elegías y canciones (1940).
  • Balada de las damas del tiempo pasado (1945).
  • Crónica de la derrota de las naciones (1954).
  • Las mocedades de Ulises (1960).
  • Flores del año mil y pico de ave (1968).
  • Un hombre que se parecía a Orestes (1969).
  • Vida y fugas de Fanto Fantini della Gherardesca (1972).
  • El año del cometa con la batalla de los cuatro reyes (1974).
  • Tertulia de boticas prodigiosas y escuela de curanderos (1976).
  • La cocina cristiana de Occidente (1969).
  • Fábulas y leyendas de la mar (1982).
  • El pasajero en Galicia (1989).

En Esperanto[redakti | redakti fonton]

  • Álvaro Cunqueiro: Kvar aliaj foiranoj (trad. Suso Moinhos). Pri kvar roluloj, tute eksterordinaraj kun tendenco al humora nerealo. Beletra Almanako (34), februaro 2019. pp. 85-91.