Ĉanto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search

Ĉanto (el franca chanter) estas formo de kantado uzata por psalmoj kaj kantikoj:[1] kiaj ekzemple gregoria ĉanto, anglikana ĉanto. Ĝi estas la ritma parolado aŭ kantado de vortojsonoj, ofte ĉefe je unu aŭ du ĉefaj tonaltoj nomataj psalmtonoj. Ĉantoj povas gami el simpla melodio enhavanta limigitan serion de muziknotoj al tre kompleksaj muzikaj strukturoj, often enhavantaj grandan kvanton de ripetado de muzikaj subfrazoj, kiaj ĉe Grandaj Responsorioj kaj Ofertorioj de Gregoria ĉanto. Ĉanto povas esti konsiderata parolo, muziko aŭ altigita aŭ stiligita formo de parolado. En la fina Mezepoko kelkaj religiaj ĉantoj evoluis en kanto (formante unu el la radikoj de pli amlfrua Okcidenta Muziko).[2]

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. PIV [1] Alirita la 9an de Majo 2016.
  2. Stolba, K. Marie (1994). The Development of Western Music: A History, 2a Eld. WCB, Iowa.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]