Ĥarkiva provinco

	Ĥarkiva provinco; (Харківська область)
	provinco
	Ĥarkivo: Lopanska Strelka. Dekstre rivero Ĥarkov, maldekstre Lopan. Maldekstre rajono Zaĥarkov, dekstre Ruĝalerneja kajo, meze malproksime Universitata monteto kaj Nagornij rajono.
	Ĥarkiva provinco en Ukrainio (klakmapo)
Flago	Blazono
	Oficiala nomo: Харківська область
Lando	Ukrainio
Najbaras kun	6
Riveroj	8
Ĉefurbo	Ĥarkovo
Areo	31 415 km² (3 141 500 ha)
Loĝantaro	2 598 961 (2022)
Denseco	83 loĝ./km²
Fondita	27-a de februaro 1932
Guberniestro	Oleh Syniehubov; (ekde 24-a de decembro 2021)
Horzono	MET (UTC+2)
- somera tempo	MET (UTC+3)
Telefona prefikso	+380-57
Kodo ISO 3166-2	UA-63
AKU	AX
Administra divido	-
Rajonoj (Distriktoj)	27
	Ĥarkiva provinco Ĥarkiva provinco
	Vikimedia Komunejo: Kharkiv Oblast
	Retpaĝo: www.kharkivoda.gov.ua

Ĥarkiva provinco (ukraine Харківська область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. La regiono situas en la nordo de Ukrainio kaj norde limas kun Rusio, en ĝi vivas proksimume 2,83 milionoj da homoj (stato de decembro 2005). Plej grandaj urboj estas krom la administra centro Ĥarkivo (Харків) la urboj Izjum (Ізюм) kaj Merefa (Мерефа).

Laŭ la Perejaslav-interkonsento de 1654, Ukrainio estis en milita alianco kun Rusio, sed pro konstantaj malobservoj de la traktato fare de Rusio, la ukrainaj kozakoj ofte ribelis. En la jarcento de 1731, dum la rus-turkaj militoj, ukraina defenda linio estis kreita ĉi tie fare de la kozakoj, kies plej fama fortikaĵo estis la Fortikaĵo Sankta Petro en la vilaĝo Petrivske, proksime al la urbo Balaklija.

En 1940 Ĥarkivo estis unu el lokoj de la masakro de Katin. En 2000 estis malfermita Tombejo de la Viktimoj de Totalismo en Ĥarkivo.