Ẓāʾ

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
ẓāʾ
Izolite Fine Interne Komence
ـﻆ ـﻈ

La ẓāʾ (arabe ﻇﺎء, ẓāʾ) estas la deksepa litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon /ðˁ//zˁ/.[1] Tiele ĝi reprezentas sonon frikativan, alveolaran kaj voĉan.

En la abjad-numeraloj havas la valoron de 900, kvankam en Magrebo kutimas havi la valoron de 800.[2]

Historio[redakti | redakti fonton]

Ĝi estas unu de la ses literoj de la araba alfabeto kiuj aldoniĝis al la 22 hereditaj de la fenica alfabeto (la aliaj estas ṯāʾ, dāl, ḍād, ḏāl kaj ġayn) kaj ĝi estas, esence, varianto de la ṭāʾ.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Corriente, Federico. (1980) “Lección 1.ª: Fonología”, Gramática árabe (hispane). Madrido: Instituto hispano-árabe de cultura. Ministerio de Cultura, p. 19–2. ISBN 84-7472-017-6.
  2. Corriente, Federico. (1980) “Lección 3.ª: Grafonomía”, Gramática árabe (hispane). Madrido: Instituto hispano-árabe de cultura. Ministerio de Cultura, p. 41–51. ISBN 84-7472-017-6.