Adenozino

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Adenozino
Adenosin.svg
Plata kemia strukturo de la
Adenozino
Adenosine-3D-balls.png
Tridimensia kemia strukturo de la
Adenozino
Alternativa(j) nomo(j)
  • Ribofuranozil-purinamino
  • Ribofuranozido-adenino
  • Adenino ribozido"
Kemia formulo
C10H13N5O4
CAS-numero-kodo 58-61-7
ChemSpider kodo 54923
PubChem-kodo 60961
Merck Index 15,141
Fizikaj proprecoj
Aspekto blankaj aŭ flavaj kristaloj
Molmaso 267.242 g·mol-1
Fandpunkto 234 °C
Bolpunkto 365 °C
Acideco (pKa) 12.45[1]
Solvebleco Akvo:1030 x 10-3 g/L
Mortiga dozo (LD50) 20 x 103 mg/kg (buŝe)
Sekurecaj Indikoj
Riskoj R36/37/38
Sekureco S24/25 S28 S36/37/39 S45
Pridanĝeraj indikoj
Danĝero
GHS etikedigo de kemiaĵoj
GHS Damaĝo-piktogramo
07 – Toksa substanco
GHS Signalvorto Averto
GHS Deklaroj pri damaĝoj H315, H319[2]
GHS Deklaroj pri antaŭgardoj P264, P280, P302+352, P305+351+338, P321, P332+313, P337+313, P362
Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo
(25 °C kaj 100 kPa)

Adenozino estas nature okazanta purina nukleozido estigata per la rompo de la adenozina trifosfatoATP. Adenozino plenumas gravan rolon en la biokemiaj procezoj, tia kia energi-transporto - sub la formo de ATP aŭ ADP (adenozina dufosfato) - samkiel en signal-transdukcio kiel cikla adenozina monofosfato (cAMF). Ĝi ankaŭ agas kiel neŭro-modulatoro, kie ĝi aktivas kiel dormo-promotoro kaj forigas la vekiĝon. Adenozino same estas grava kontrolanto de la sangofluo al pluraj organoj pere de vazodilatado.

Krom ĝiaj endogenaj formoj, adenozino ankaŭ uzatas kiel medikamento, ĉefe kiel anti-malritmagento, en la traktado de sennombraj kazoj de supraventrikla takikardio kiuj ne pliboniĝas per agado de la vagaj manovristoj. Ordinaraj flankefikoj inkludas brustodoloron, sento je malforteco, spiromanko kun sensotintado. Seriozaj kromefikoj ankaŭ estas disritma plimalbonigo kaj malalta sangopremo. Adenozino ŝajne estas sekura dum gravedeco.

La kafeino estas antagonisto de la riceviloj de adenozino en la cerbo.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]