Aglabidoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo

La Aglabidoj (arabe الأغالبة) estis araba[1] dinastio de emiroj el Banu Tamim, kiu regis en Ifrikio, ĉefe sub la hegemonio de la abasida kalifo, dum ĉirkaŭ unu jarcento, ĝis iĝis elpovigita fare de la novo povo de Fatimidoj.

En 800, la Abasida kalifo Harun al-Raŝid nomumis Ibrahim ibn al-Aglab, filo de Ĥorasana araba komandanto el la tribo Banu Tamim,[2] kiel hereda Emiro de Ifrikio kiel reago al la anarkio kiu estis hegemonia en tiu provinco sekve al la falo de Muhalabidoj. Tiame estis eble 100,000 Araboj loĝantaj en Ifrikija, kvankam la Berberoj ankoraŭ konstituis la plej majoritaton.[3]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. C.E. Bosworth, The New Islamic Dynasties, (Columbia University Press, 1996), 31.
  2. C.E. Bosworth, The New Islamic Dynasties, 31.
  3. Julien, Histoire de L'Afrique du Nord (Paris: Payor 1931; reviziita de de Tourneau 1952), tradukita kiel History of North Africa (London: Routledge & Kegan Paul 1970; New York: Praeger 1970) ĉe 42.

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Georges Marçais, "Aghlabids," Encyclopedia of Islam, 2nd ed., Vol. I, pp. 699–700.
  • Mohamed Talbi, Emirat Aghlabide, Paris: Adrien Maisonneuve, 1967.
  • Maurice Vonderheyden, La Berbérie orientale sous la dynastie des Benoû l-Aṛlab, 800-909, Paris: Geuthner, 1927.