Aira Kankkunen

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Aira Kankkunen
Persona informo
Naskiĝo 21-an de januaro 1928 (1928-01-21)
en Vuolijoki
Morto 4-an de marto 2010 (2010-03-04) (82-jara)
en Gotenburgo
Lingvoj Esperantofinnasveda
Ŝtataneco FinnlandoSvedio
Okupo
Okupo esperantisto • poeto • audiologist
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Aira KANKKUNEN (naskiĝis en 1928 en Finnlando; mortis la 4-an de marto 2010 en Gotenburgo, Svedio) estis finnino vivanta ekde 1963 en Svedio. Ŝi estis docento pri infanaŭdiologio, kiu defendis disertacion ĉe la medicina fakultato de universitato en Gotenburgo. (La disertacio: "Pre-school children with impaired hearing in Göteborg 1964–1980") Ŝi publikigis multajn fakajn librojn kaj artikolojn pri siaj sciencaj esploroj.

Ŝi estis membro de verkistaj societoj sveda kaj finna en Gotenburgo. Kankkunen lernis Esperanton en 1988 (60-jara) kaj baldaŭ poste ekverkis originale. Ŝi estis premiita pro poemoj en la Belartaj Konkursoj de UEA: Nova Talento de 1992. Ŝi verkis poezion kaj poeziecan prozon en simpla lingvaĵo.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • Interrilatoj (poemaro, 1993)
  • Klopodu kompreni min! (instrukcio por gepatroj de infanoj aŭde handikapitaj, 1994)
  • Neniu povas ŝanĝi hieraŭon (poemaro, 1996; ankaŭ sonkasede, en prezento de Jadwiga Gibczyńska, 1996)
  • Ĉu via bebo aŭdas? (Frua serĉado de aŭdodifektoj ĉe infanoj. Kompendio por infanprizorgocentroj, 1997)
  • Kaj tiam floris la ĉerizarboj... (novelaro, 1997)
  • Fore de siaj praradikoj ili surteriĝis (poemaro, 1998)
  • Societaj ludoj (poemaro kaj aforismoj, 1998)
  • De tago al tago (proza poemaro, 2003)