Alain Badiou

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Alain Badiou
Alain Badiou-2.jpg
Persona informo
Naskiĝo 17-an de januaro 1937 (1937-01-17) (84-jara)
en Rabato
Lingvoj franca
Ŝtataneco Francio
Alma mater Supera normala lernejo • Gimnazio Louis-le-Grand
Familio
Patro Raymond Badiou
Okupo
Okupo filozofo • romanisto • dramaturgo • redaktisto • universitata profesoro • sociologo • matematikisto
TTT
Retejo https://alain-badiou.jimdo.com/
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Alain BADIOU [alɛ̃ badju]; n. 17a de Januaro 1937) estas franca filozofo, iame departamentestro pri filozofio en la École normale supérieure (ENS) kaj fondinto de la Fakultato de Filozofio en la Université de Paris VIII kun Gilles Deleuze, Michel Foucault kaj Jean-François Lyotard. Badiou verkis pri la konceptoj esto, vero, okazo kaj subjekto en maniero ke, laŭ lia postulo, estas nek postmoderna nek simple ripeto de moderneco. Badiou estis engaĝiĝinta en nombraj politikaj organizoj, kaj regule komentas pri politikaj aferoj. Badiou argumentas por reveno de komunismo kiel politika forto.[1]

Li diplomiĝis per verko pri Baruĥ Spinozo en 1960. El 1963 li instruis en mezlernejo kaj poste en universitato de Reims kaj poste en la Université de Paris VIII el 1969. Badiou estis politike aktiva jam frue, kaj estis unu el la fondaj membroj de la Unuigita Socialisma Partio (PSU), kiu estis partikulare aktiva en la lukto por la malkoloniigo de Alĝerio. Li verkis sian unuan romanon, Almagestes, en 1964. En 1967 li aliĝis al studgrupo organizita de Louis Althusser, iĝis influita de Jacques Lacan kaj iĝis membro de la redakta teamo de Cahiers pour l'Analyse.[2]

La okazintaĵoj de Majo de 1968 radikaligis lin kaj li iĝis maoisto kaj pluigis sian filozofian agadon kaj eĉ kiel dramaturgo.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

Filozofio[redakti | redakti fonton]

  • Le concept de modèle (1969, 2007)
  • Théorie du sujet (1982)
  • Peut-on penser la politique? (1985)
  • L'Être et l'Événement (1988)
  • Manifeste pour la philosophie (1989)
  • Le nombre et les nombres (1990)
  • D'un désastre obscur (1991)
  • Conditions (1992)
  • L'Éthique (1993)
  • Deleuze (1997)
  • Saint Paul. La fondation de l'universalisme (1997, 2002)
  • Abrégé de métapolitique (1998)
  • Court traité d'ontologie transitoire (1998)
  • Petit manuel d'inesthétique (1998)
  • Le Siècle (2005)
  • Logiques des mondes. L'être et l'événement, 2 (2006)
  • Petit panthéon portatif (2008)
  • Second manifeste pour la philosophie (2009)
  • L'Antiphilosophie de Wittgenstein (2009)
  • Éloge de l'Amour (2009)
  • Heidegger. Le nazisme, les femmes, la philosophie kun Barbara Cassin (2010)
  • Il n'y a pas de rapport sexuel kun Barbara Cassin (2010)
  • La Philosophie et l'Événement intervjuoj kun Fabien Tarby (eld.) (2010)
  • Cinq leçons sur le cas Wagner (2010)
  • Le Fini et l'Infini (2010)
  • La Relation énigmatique entre politique et philosophie (2011)
  • La République de Platon (2012)
  • L'aventure de la philosophie française (2012)
  • De la fin. Conversations kun Giovanbattista Tusa (2017)
  • L'immanence des vérités (2018)
  • Sometimes, We Are Eternal with Kenneth Reinhard, Jana Ndiaye Berankova, Nick Nesbitt (Suture Press 2019)

Kritikaj eseoj[redakti | redakti fonton]

  • L'autonomie du processus esthétique (1966)
  • Rhapsodie pour le théâtre (1990)
  • Beckett, l'increvable désir (1995)
  • Cinéma (2010)

Literaturo kaj teatro[redakti | redakti fonton]

  • Almagestes (1964)
  • Portulans (1967)
  • L'Écharpe rouge (1979)
  • Ahmed le subtil (1994)
  • Ahmed Philosophe, sekvita de Ahmed se fâche (1995)
  • Les Citrouilles, komedio (1996)
  • Calme bloc ici-bas (1997)

Politikaj eseoj[redakti | redakti fonton]

  • Théorie de la contradiction (1975)
  • De l'idéologie kun F. Balmès (1976)
  • Le Noyau rationnel de la dialectique hégelienne kun L. Mossot kaj J. Bellassen (1977)
  • Circonstances 1: Kosovo, 11 Septembre, Chirac/Le Pen (2003)
  • Circonstances 2: Irak, foulard, Allemagne/France (2004)
  • Circonstances 3: Portées du mot " juif " (2005)
  • Circonstances 4: De quoi Sarkozy est-il le nom ? (2007)
  • Circonstances 5: L'hypothèse communiste (2009)
  • Circonstances 6: Le Réveil de l'Histoire (2011)
  • Circonstances 7: Sarkozy: pire que prévu, les autres : prévoir le pire (2012)
  • Mao. De la pratique et de la contradiction kun Slavoj Žižek (2008)
  • Démocratie, dans quel état ? kun Giorgio Agamben, Daniel Bensaïd, Wendy Brown, Jean-Luc Nancy, Jacques Rancière, Kristin Ross kaj Slavoj Žižek (2009)
  • L'Idée du communisme vol. 1 (London Conference, 2009) (Alain Badiou kaj Slavoj Žižek eld.), kun Judith Balso, Bruno Bosteels, Susan Buck-Morss, Terry Eagleton, Peter Hallward, Michael Hardt, Minqi Li, Jean-Luc Nancy, Antonio Negri, Jacques Rancière, Alessandro Russo, Roberto Toscano, Gianni Vattimo, Wang Hui kaj Slavoj Žižek (2010)
  • L'Explication, conversation avec Aude Lancelin kun Alain Finkielkraut (2010)
  • L'Antisémitisme partout. Aujourd'hui en France kun Eric Hazan (2011)
  • L'Idée du communisme, vol. 2 (Berlin Conference, 2010), (Alain Badiou kaj Slavoj Žižek eld.) kun Glyn Daly, Saroj Giri, Gernot Kamecke, Janne Kurki, Artemy Magun, Kuba Majmurek, Kuba Mikurda, Antonio Negri, Frank Ruda, Bülent Somay, Janek Sowa, Gáspár Miklós Tamás, Henning Teschke, Jan Völker, Cécile Winter kaj Slavoj Žižek (2011)

Pamfletoj kaj seriaj publikaĵonj[redakti | redakti fonton]

  • Contribution au problème de la construction d'un parti marxiste-léniniste de type nouveau, kun Jancovici, Menetrey, kaj Terray (Maspero 1970)
  • Jean Paul Sartre (Éditions Potemkine 1980)
  • Le Perroquet. Quinzomadaire d'opinion (1981–1990)
  • La Distance Politique (1990–?)
  • Notre mal vient de plus loin, 2016

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Badiou, Alain; Engelmann, Peter (27a de Marto 2015). Philosophy and the Idea of Communism. Polity Press. ISBN 978-0745688367.
  2. Badiou Homepage at Concept and Form: The Cahiers pour l'Analyse and Contemporary French Thought Arkivita la 17an de Aprilo 2010 en Wayback Machine

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]