Alconaba

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Alconaba
Alconaba, Soria, España, 2017-05-26, DD 91.jpg
Administrado
Poŝtkodo 42134 [+]
En TTT Oficiala retejo [+]
Demografio
Loĝantaro 196  (2021) [+]
Loĝdenso 4 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 41° 43′ N, 2° 23′ U (mapo)41.723611111111-2.3852777777778Koordinatoj: 41° 43′ N, 2° 23′ U (mapo) [+]
Alto 1 007 m [+]
Areo 52,25 km² (5 225 ha) [+]
Horzono UTC+01:00 [+]
Situo de Alconaba
Situo de Alconaba

Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo Alconaba [+]
Wikidata-logo.svg
Information icon.svg
vdr

Alconaba [alkoNAba] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Alconaba estas etimologie komprenebla kiel Kanabejo (el la araba al-qunnaba, 'kanabo', 'kanabejo').

Geografio[redakti | redakti fonton]

Campo de Gómara en la oriento de la provinco Sorio.
Loko de Alconaba en la provinco Sorio.

Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 52,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 196 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 270 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.

Ĝi distas 11 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Alconaba, Cubo de Hogueras, Martialay kaj Ontalvilla de Valcorba. Ĝi limas kun Velilla de la Sierra, Renieblas, Soria, Candilichera, Los Rábanos kaj Aldealafuente.

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 21 hektarojn, nome 1 % de la teritorio.

Historio[redakti | redakti fonton]

La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Cubo de Hogueras, Martialay kaj Ontalvilla de Valcorba.

Aktualo[redakti | redakti fonton]

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Notoj[redakti | redakti fonton]

Bibliografio[redakti | redakti fonton]