Alfonso la 6-a de Leono kaj Kastilio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Alfonso la 6-a en pentraĵo de la 12-a jarcento en la Katedralo de Santiago de Compostela.

Alfonso la 6-a de Leono (1040Toledo, 1-a de julio de 1109), nomata ankaŭ la Kuraĝulo (Bravo), estis reĝo de Leono (10651109), de Galegio (10711072; 10721109) kaj de Kastilio (10721109).

Surtroniĝo[redakti | redakti fonton]

Kiel dua vira filo de la reĝo de Leono kaj grafo de Kastilio,[1] Ferdinando la 1-a, kaj de la reĝino Sanĉa de Leono, al Alfonso ne korespondis heredi. Tamen en 1063 Ferdinando la 1-a konvokis kortegon por diskonigi sian testamenton per kiu, laŭ navara leĝo, decidis disdonigi siajn posedaĵojn inter siaj gefiloj tiele:

Legendoj[redakti | redakti fonton]

Laŭ la mito estis Rodrigo Díaz de Vivar, Cid Campeador, kiel reprezentanto de la kastiliaj nobeloj, kiu devigis la reĝon Alfonso ĵuri ke li ne estis partopreninta en la murdo de sia frato, nome la reĝo Sanĉo la 2-a de Kastilio, kiu fakte estis murdita dum la Sieĝo de Zamoro, kiu estis de ilia fratino, la infantino Urraca. Tiu fakto ne okazis historie.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Viñayo González, Antonio. Fernando I, el Magno (1035–1065). Burgos: La Olmeda, 1999. 309 p. ISBN 84-89915-10-5. pp. 69–79, pli precize 76–77

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]