András Vandrák

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

András Vandrák [andrAŝ vandrAk], laŭ hungarlingve kutima sinsekvo Vandrák András estis hungara instruisto, profesoro, juĝisto, membro (korespondanta en 1847) de Hungara Scienca Akademio.

András Vandrák [1] naskiĝis la 24-an de januaro 1807 en Hungara reĝlando en Csetnek (nuntempa Štítnik en Slovakio). Li mortis la 14-an de septembro 1884 en Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio).

Biografio[redakti | redakti fonton]

András Vandrák frekventis lernejojn ĝis 1828 laŭvice en sia naskiĝurbeto, Kassa, Rozsnyó, Eperjes, fine li plulernis en universitato en Jena. Hejmenveninta en 1831 li komencis instrui, baldaŭe en la Luterana Jura Akademio (Eperjes). Ekde 1845 li estis juĝisto en diversaj lokoj de Supra Hungarujo. En 1870 li komencis okupiĝi pri sistemo de luteranaj gimnazioj. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo). Li ricevis premion en 1881, krome János Arany verkis al li salutpoemon.

Elektitaj publikaĵoj[redakti | redakti fonton]

  • Lelkileges embertan, vagyis physicai anthropologia, kézikönyvül oskolák számára (1841, 1847, 1863)
  • Bölcseleti jogtan. (Észjog), Vezérfonalul a nyilvános leczkékben (1864)
  • Magyarhoni ev. gymnasiumok szervezése (1870)

Fontoj[redakti | redakti fonton]