Saltu al enhavo

André Gide

El Vikipedio, la libera enciklopedio
André Gide
Nobel-premiito
André Gide en 1920
André Gide en 1920
Persona informo
André Gide
Naskonomo André Paul Guillaume Gide
Naskiĝo 22-an de novembro 1869 (1869-11-22)
en Parizo,  Francio
Morto 19-an de februaro 1951 (1951-02-19) (81-jaraĝa)
en Parizo,  Francio
Tombo cimetière de Cuverville (fr) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Lingvoj franca vd
Ŝtataneco Francio Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater Liceo Henri-IV
Lernejo Alzaca Redakti la valoron en Wikidata vd
Subskribo André Gide
Memorigilo André Gide
Familio
Patro Paul Gide (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Patrino Juliette Gide (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Edz(in)o Madeleine Gide (en) Traduki (1938) Redakti la valoron en Wikidata vd
Infanoj Catherine Gide (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Parencoj Charles Rondeaux de Montbray (en) Traduki (praavo)
Jean-Baptiste Rondeaux (mul) Traduki (prapraonklo) Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo ĵurnalisto aŭtobiografo tradukisto verkisto scenaristo prozisto literaturkritikisto verkisto de vojaĝa literaturo romanisto filmproduktoro taglibristo eseisto dramaturgo poeto Redakti la valoron en Wikidata vd
Laborkampo beletro vd
Verkado
Verkoj The Immoralist 
Strait is the Gate 
La Symphonie Pastorale 
Les faux-monnayeurs 
Corydon 
The Fruits of the Earth 
Les Caves du Vatican 
Si le grain ne meurt 
Travels in the Congo 
Retour de L'U.R.S.S. 
L'École des femmes 
La Séquestrée de Poitiers 
L'Affaire Redureau 
Le Ramier vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

André GIDE [ãdre ĵid] (naskiĝis la 22-an de novembro 1869 en Parizo, mortis la 19-an de februaro 1951 en Parizo) estis franca verkisto kaj tradukisto. En sia verkaro la puritane edukita aŭtoro rifuzas ĉiun konvencion limigantan la personan liberecon. Li ekzemple malferme parolis pri sia gejeco kaj tuŝis per tio unu el la plej grandaj tabuoj tiutempaj. En la jaro 1947 li ricevis Nobel-Premion pri Literaturo.

Post vizito de Sovetunio en 1936, li verkis la kontraŭsovetajn verkojn Retour de l'U. R. S. S. (1936) kaj Retouches à mon retour de l'U. R. S. S (1937).

  • Les cahiers d´André Walter (1891)
  • La Tentative amoureuse (1893)
  • Le Voyage d'Urien (1893)
  • Paludes (1895)
  • Les Nourritures terrestres (1897)
  • Le Prométhée mal enchaîné (1899)
  • L'immoraliste (1902)
  • La Porte étroite (1909)
  • Isabelle
  • Corydon: quatre dialogues socratiques (1911)
  • Les caves du Vatican (1914)
  • La symphonie pastorale (1919)
  • Les Faux-Monnayeurs (1925)
  • Si le grain ne meurt (1926)
  • Œdipe (1931)
  • Journal (3 partoj, 1939-1950)
  • Thésée

Vidu ankaŭ

[redakti | redakti fonton]