Anthony Caro
| Anthony Caro | |
|---|---|
| |
| Persona informo | |
| Naskiĝo | 8-an de marto 1924 en Surrey |
| Morto | 23-an de oktobro 2013 (89-jaraĝa) en Londono |
| Mortokialo | korinfarkto 
|
| Lingvoj | angla |
| Ŝtataneco | Unuiĝinta Reĝlando Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando (1801–1922) (–1927)
|
| Alma mater | Christ's College Chelsea College of Art and Design (en)  Charterhouse School (en) Reĝa Akademio de Artoj Universitato de Westminster Cyprus College of Art (en)
|
| Familio | |
| Edz(in)o | Sheila Girling (en) (1949–)
|
| Infanoj | Tim Caro (en) , Paul Caro (mul)
|
| Okupo | |
| Okupo | skulptisto vidartisto artisto
|
| Verkoj | After Olympia |
| TTT | |
| Retejo | http://www.anthonycaro.org |
Sir Anthony Alfred CARO (naskiĝis la 8-a de marto 1924 en New Malden, Surrey; mortis la 23-a de oktobro 2013 en Londono) estis angla skulptisto, konsiderata unu el la plej influaj figuroj de la nuntempa abstrakta skulptarto. Li estas konata pro siaj grandformataj metalaj konstruoj, ofte faritaj el reciklitaj materialoj kiel fero kaj ŝtalo.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Caro naskiĝis en juda familio kaj estis la plej juna el tri gefratoj. En frua infanaĝo la familio translokiĝis al bieno en Churt, Surrey. Li edukitis ĉe Charterhouse School, kie li unue ekkonis la skulptiston Charles Wheeler, kun kiu li poste laboris dum ferioj. Li studis ĉe Farnham School of Art kaj poste ĉe la Universitato de Kembriĝo, kie li diplomiĝis pri inĝenierio en 1944.
Post servo en la Mararmeo, Caro studis skulptarton ĉe la London Polytechnic Institute (1946) kaj ĉe la Royal Academy of Arts (1947–1952). Inter 1951 kaj 1953 li laboris kiel asistanto de Henry Moore. De 1953 ĝis 1967 li instruis ĉe St. Martin’s School of Art, kie li havis gravan rolon en la evoluo de la tiel nomata “nova generacio” de britaj skulptistoj.
Verkaro
[redakti | redakti fonton]La fruaj verkoj de Caro estis figurativaj, sed post vojaĝo al Usono (1959–1960) lia estetiko radikale ŝanĝiĝis. Tie li renkontis la artkritikiston Clement Greenberg kaj la skulptiston David Smith, kies laboro kaj teĥnikoj — precipe veldado kaj la uzo de industria metalo — profunde influis lin. Ekde la 1960-aj jaroj Caro dediĉis sin al abstrakta, ne-monumenta skulptarto, ofte prezentata rekte sur la planko, sen tradicia piedestalo.
Li partoprenis en la documenta III (1964) kaj documenta 4 (1968) en Kassel. Inter liaj publikaj projektoj elstaras la kunlaboro kun la inĝenierfirmao Arup kaj la arkitekto Norman Foster por la Millennium Bridge en Londono.
Premioj kaj Honortitoloj
[redakti | redakti fonton]Caro ricevis plurajn altajn distingojn en Britio. Li estis nomumita Komandoro de la Ordeno de la Brita Imperio (CBE), kaj en 1987 li estis kavaliĝinta de reĝino Elizabeto la 2-a. En 2000 li fariĝis membro de la Ordeno de Merito.
En 1992 li ricevis la Praemium Imperiale en la kategorio de skulptarto. Li estis eksterlanda honora membro de la Amerika Akademio de Artoj kaj Leteroj ekde 1979 kaj, ekde 1988, membro de la Amerika Akademio de Artoj kaj Sciencoj.