Atestomonto

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
la 668 m alta monto Ipf, atestmonto de la tavolo de la Ŝvabia Ĵuraso

Atestmonto estas subspeco de insulmonto, kiu estis izolita per erozio de la origina montmasivo. Se temas pri tektona kovraĵo gi nomiĝas tektona klipo. Atestmonto estiĝis ofte en tavolŝtupa regiono. La karakterizaĵo estas la alternado de veterdisfalaj tavoloj kaj veterrezistaj tavoloj. La veterdisfalrezistaj ŝtontavoloj formas la ŝtupojn, la veterdisfalaj estas deklivfomaj tavoloj. La atestomonto havas ĝenerale nepintan kaj akran deklivan kupolon.

panoramo de la Monumenta Valo Koloradio, Usono

La plej gravaj atestomontoj en la Frankonia Ĵuraso estas (de nordo al sudo kaj poste sudokcidenten:

la „Drei Kaiserberge““ (Tri imperiestro-montoj) apud Schwäbisch Gmünd, tipa pejzaĝo de atestomontoj en Germanujo

Gravaj atestomontoj de la Ŝvabia Ĵuraso (sen „pseŭdo-atestomontoj“, tio signifas parte solestarantaj montoj de vulkana deveno kiel la Limburg) estas (de nordoriento al sudokcidento):

Regiono de la Baarjuraso estas preskaŭ kompleta pejzaĝo de atestomontoj. Jen ili (sen „pseŭdo-atestomontoj“):

  • Hohenkarpfen (912 ;m)
  • Lupfen (977 m)
  • Möhringer-Berg-Lindenberg-Scholle (949 m)
  • Fürstenberg (918 m)
  • Länge (921 m)
  • Eichberg (914 m)
  • Buchberg (880 m)

La plej gravaj atestomontoj de la tiel nomata Tabul-Ĵuraso en Svislando inter Bad Zurzach kaj Pfeffingen estas (de oriento al okcidento):

  • Geissberg (700 m)
  • Heuberg (558 m)
  • Schinberg (722 m)
  • Frickberg (650 m)
  • Farnsberg (758 m)
  • Sunnenberg (632 m)
  • Chienberg (741 m)

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Lexikon der Geographie I. 2001, S. 108.
  • Lexikon der Geographie III. 2002, S. 189–190.
  • Lexikon der Geowissenschaften IV. 2001, S. 400–403.
  • Harald Zepp: Geomorphologie. 2. Auflage. Paderborn 2003, Kapitel 12.3 und 14.3.

Referencoj[redakti | redakti fonton]