Saltu al enhavo

Benedictus Aretius

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Benedictus Aretius
(1505 - 1574)
Protestanta reformisto
Pri la Nova Testamento de nia Sinjoro Jesuo Kristo, komentaĵo de la plej klera Benedikto de Aretio el Berno, 1618.
Pri la Nova Testamento de nia Sinjoro Jesuo Kristo, komentaĵo de la plej klera Benedikto de Aretio el Berno, 1618.
Persona informo
Benedictus Aretius
Naskiĝo 1505
en Bätterkinden, Kantono Berno, Svisio
Morto 22-an de marto 1574
en Berno, Svisio
Religio katolika eklezio reformita vd
Lingvoj latina vd
Ŝtataneco Svislando Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater
Profesio
Okupo teologo instruisto protestanta reformisto universitata instruisto botanikisto geografo Redakti la valoron en Wikidata vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Benedikto AretjosBenedict Marti estis svisa filozofo, protestanta teologo, botanikisto, pedagogo, geografo, naturalisto, botanikisto, latinisto, hebreisto, helenisto kaj reformaciisto de la 16-a jarcento.[1]

Benedikto estis filo de sacerdoto el Bätterkinden. Li edziĝis kun Verena Rigodi en 1551. Post siaj skolastikaj kaj teologiaj studoj en Berno, li pasigis tempon en Strasburgo kaj Marburgo, kie li fariĝis profesoro pri Logiko kaj Dialektiko en 1548.[2] Post sia reveno al Berno (1549), li estris la latinan lernejon, fariĝante profesoro pri la greka kaj la latina en 1553 kaj profesoro pri Teologio en 1563.

Ikonografia bildo de Benedikto Aretjo (1505-1574)
"Brevis cometarum explicatio", verko eldonita en 1556.

La humanisto kaj bone edukita Benedikto Aretius (komentario pri Pindaro), kune kun Johannes Haller (1523-1575) kaj Wolfgang Musculus, decide formis la bernan eklezion de sia tempo. Kiel teologo, Aretius, kiu forte argumentis el biblia perspektivo kaj estis influita de la interliga teologio de Zwingli kaj Heinrich Bullinger (1504-1575), kaj kiu helenigis sian originan nomon, distingiĝis, interalie, kiel aŭtoro de bibliaj komentarioj kaj la verko "Theologiae Problemata".

Eminenta botanikisto kun internacia renomo (rilate al la plantgenro Aretia), aŭtoro de priskribo de la alpa flaŭro de Stockhorn kaj Niesen, plantis tabakon en sia ĝardeno baldaŭ post ĝia apero en Eŭropo.

Referencoj

[redakti | redakti fonton]