Blankventra noturo
Plenkreskulo en Brazilo | ||||||||||||||
| Biologia klasado | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Nothura boraquira (Spix, JB, 1825) | ||||||||||||||
| Konserva statuso | ||||||||||||||
Natura arealo
| ||||||||||||||
Subspecioj | ||||||||||||||
|
Unutipa | ||||||||||||||
Sinonimoj | ||||||||||||||
|
Nothura marmorata | ||||||||||||||
Aliaj Vikimediaj projektoj | ||||||||||||||
La blankventra tinamo[1] aŭ ankaŭ Blankventra noturo[mankas fonto] (latine Nothura boraquira), estas sudamerika birdospecio el la familio de Tinamedoj. Tiu tinamo troviĝas en sekaj arbustaroj de nordorienta Bolivio, okcidenta Paragvajo, kaj nordorienta Brazilo[2].
Taksonomio
[redakti | redakti fonton]Laŭ AviList[3], jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj[1]:
La blankventra tinamo estas monotipa specio[2].
Ĉiuj tinamoj estas el la familio tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el paleognatoj kiaj la struto, la emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj[4].
Aspekto
[redakti | redakti fonton]
La blankventra tinamo estas proksimume 27 cm longa. Ĝiaj supraj partoj estas helbrunaj kaj striecaj je blankanigra. Ties gorĝo estas blanka, ties kolo estas sablokolora kun nigra strieco, ties brusto estas sablokolora kaj ties ventro estas blanka, kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo. Ties krono estas malhelbruna kaj la kapoflankoj estas sablokoloraj. La kruroj estas brilflavaj kaj la internaj unuarangaj flugoplumoj estas uniforme malhelaj, malkiel ĉe la proksime rilata makula tinamo.
Kutimaro
[redakti | redakti fonton]Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la blankventra tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj[4].
Teritorio kaj habitato
[redakti | redakti fonton]La blankventra tinamo preferas sekajn arbustarajn regionojn ĝis 500 m de altitudo.[5] Ili povas troviĝanti ankaŭe ĉe sekaj herbejoj, savano, caatinga, kaj foje paŝtejoj.[6] Tiu specio estas indiĝena de nordorienta kaj centra Brazilo, orienta Bolivio kaj Paragvajo[2].
Konservado
[redakti | redakti fonton]La IUCN klasigas tiun specion kiel Malplej Zorgiga,[6] kun loĝa teritorio de 1 400 000 km²[5].
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- 1 2 Ornitologia taksonomio.
- 1 2 3 Clements, J. (2007).
- ↑ AviList v2025, konsultita la 15-an de jan. 2026.
- 1 2 Davies, S. J. J. F. (2003)
- 1 2 BirdLife International (2008)(a)
- 1 2 BirdLife International (2012). Nothura boraquira. Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Versio 2012.1. Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Elŝutita 16a Julio 2012.
- BirdLife International (2008(a)). "White-bellied Nothura – BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 12 Feb 2009.
- Brands, Sheila (14 Aug 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification,Genus Nothura". Project: The Taxonomicon. Konsultita 12 Feb 2009.
- Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
- Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59. ISBN 0-7876-5784-0.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Blankventra tinamo, fotaro Arkivigite je 2011-06-14 per la retarkivo Wayback Machine VIREO Foto-Alta Rez Arkivigite je 2014-12-28 per la retarkivo Wayback Machine
- Blankventra tinamo: fotoj Arkivigite je 2008-01-05 per la retarkivo Wayback Machine The Avifauna of the Interior of Ceará, Brazil



