Borakajo
| Borakajo | |||
|---|---|---|---|
 | |||
| insulo [+] | |||
| Akvejo | Filipina Maro | ||
| Supermara alteco | 53 m [+] | ||
| Koordinatoj | 11° 59′ N, 121° 55′ O (mapo)11.975121.9225Koordinatoj: 11° 59′ N, 121° 55′ O (mapo) [+] | ||
| Akvokolektejo | 10,32 km² (1 032 ha) [+] | ||
| Areo | 10,32 km² (1 032 ha) [+] | ||
| Loĝantaro | 32 267 [+] | ||
|
|||
|
|||
 |
|||
| Borakajo | |||
 Vikimedia Komunejo: Boracay [+] |
|||
Borakajo, Boracay [bɔˈrakaɪ], foje mallongigita de nelokanoj al Bora, estas turisma insulo en la regiono Okcidentaj Bisajoj, Filipinoj, je 0.8 kilometroj ĉe la nordokcidenta marbordo de Panajo. Ĝi havas totalan terareon de 10.32 km², sub jurisdikcio de tri barangajoj en Malay, Aklano, kaj havis 37 802 loĝantojn en 2020.
Krom siaj blankaj sablaj plaĝoj, Boracay famas ankaŭ kiel unu el la plej bonaj cellokoj de la mondo por ripozo. Ekde 2013, ĝi aperis inter la plej bonaj cellokoj por trankvilo kaj nokta vivo.
La insulo estas proksimume sep kilometrojn longa, hundostoforma, kun la plej mallarĝa punkto malpli ol unu kilometron larĝa, kaj havas totalan terareon de 10.32 kvadrataj kilometroj kaj proksimuman perimetron de 23 kilometroj.
.jpg)
Blanka Strando, la ĉefa turisma strando, estas ĉirkaŭ 4 kilometrojn longa kaj estas bordita de feriejoj, hoteloj, gastejoj, restoracioj kaj aliaj turismaj entreprenoj. En la centra parto, dum ĉirkaŭ du kilometroj, estas trotuaro konata kiel la Strandvojeto, kiu apartigas la strandon mem de la establaĵoj situantaj laŭlonge de ĝi. Norde kaj sude de la Strandvojeto, la strandvojejaj establaĵoj laŭvorte frontas laŭlonge de la strando mem. Pluraj vojoj kaj padoj ligas la Strandvojeton kun la Ĉefstrato de Boracay, veturila vojo, kiu etendiĝas laŭlonge de la insulo. Ĉe la ekstrema norda fino de Blanka Strando, trotuaro ĉirkaŭiras la terkapon tie kaj ligas Blankan Strandon kun Diniwid Strando.
Almenaŭ tri specioj de flugvulpoj estas registritaj loĝantaj en Boracay, nome la giganta orkrona flugvulpo (Aceradon jubatus), la giganta fruktovesperto (Pteropus vampyrus), kaj la malgranda flugvulpo (Pteropus hypomelanus). Ilia populacio koncentriĝas sur la norda flanko de la insulo en Barangay Yapak, kie la ĉasado de vespertoj fariĝis kontraŭleĝa per loka ordono.
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- European Heritage Library. (2008) The history and cultural exchange of the Spaniards in the Filipino island of Boracay.
Arkivigite je 2011-11-02 per la retarkivo Wayback Machine
- Janess Ann J. Ellao. (2012) Boracay Island from the eyes of an Ati.
- Beyond the Beach: Balancing Environmental and Socio-cultural Sustainability in Boracay, the Philippines, de Lei Tin Jackie Ong, Donovan Storey kaj John Minnery. Tourism Geographies, Volume 13, 2011.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- 2012 website of the Boracay Foundation, Inc. Arkivigite je 2020-10-27 per la retarkivo Wayback Machine