Branko Ĉopiĉ

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Branko Ĉopiĉ
S.Kragujevic, Branko Copic.JPG
Persona informo
Naskiĝo 1-an de januaro 1915 (1915-01-01)
en Hašani, Krupa na Uni, Bosanska Krajina, Flag of Austria-Hungary (1869-1918).svg Aŭstrio-Hungario
Morto 26-an de marto 1984 (1984-03-26) (69-jara)
en Beogrado, Socialisma Respubliko Serbio, Flag of Yugoslavia (1946-1992).svg Socialisma federacia respubliko Jugoslavio
Mortokialo falling
Tombo Belgrade New Cemetery
Lingvoj serba lingvo
Ŝtataneco Aŭstrio-HungarioReĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenojReĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenojSocialisma federacia respubliko Jugoslavio
Alma mater University of Belgrade Faculty of Philosophy
Profesio
Profesio verkisto • poeto • verkisto de porinfana literaturo
v  d  r
Information icon.svg

Branko ĈOPIĈ (serbe Бранко Ћопић; naskiĝis la 1-an de januaro 1915 en Haŝani, Bosanska Krupa; mortis la 26-an de marto 1984 en Beogrado) estis serba verkisto el Bosnio.

Ĉopiĉ studis en la filozofio fakultato de la Universitato de Beogrado. En 1941 li fariĝis partizano.

Ĉopiĉ unue verkis poemojn kaj novelojn pri la malfacila vivo de bosniaj kamparanoj. Poste li ĉefe verkis pri partizanoj dum la dua mondmilito kaj pri la problemoj post la fino de la milito. Liaj romanoj havas larĝan, kronikecan stilon.

Li sin mortigis saltante de ponto en Beogrado. Tiu ponto nun laŭ li nomiĝis Branko-ponto (Бранков мост).

En Esperanto aperis[redakti | redakti fonton]

  • La legindaj partizanoj, nekutima elmilita rakontaro, Sarajevo 1987, 76 paĝoj. Tradukis Branko Miljko.
  • La caro en Bekez, en: Antologio de la moderna bosnia-hercegovina novelo, Sarajevo 1989, paĝoj 49–56. Tradukis Branko Miljko kaj Mustafa Tandir.
  • Tombo en kritiko-kampo. Eta mia el Krupa Bosnia, en: Antologio de la serba skriba poezio, Beogrado 2002, paĝoj 189–191.