Carol Gilligan
| Carol Gilligan | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| Persona informo | |||||
| Naskiĝo | 28-an de novembro 1936 (89-jaraĝa) en Nov-Jorko | ||||
| Lingvoj | angla vd | ||||
| Ŝtataneco | Usono  vd | ||||
| Alma mater | Radcliffe College Universitato Harvard Swarthmore College (en)  vd | ||||
| Familio | |||||
| Edz(in)o | James Gilligan (en) vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | psikologo verkisto aktivisto pri virinaj rajtoj filozofo feministo vd | ||||
| Laborkampo | feminismo • genrostudoj vd | ||||
| Verkado | |||||
| Verkoj | In a Different Voice vd | ||||
| |||||
Filozofo  | |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Carol GILLIGAN (naskita la 28-an de novembro 1936 en Novjorko) estas usona psikologo, filozofo kaj feminisma etikisto, fondinto de la "etiko de zorgado".
Gilligan estas plej konata pro sia libro In a Different Voice: Psychological Theory and Women's Development (Harvard University Press, Kembriĝo, MA 1982) en kiu ŝi malkonsentas kun la interpreto de Lawrence Kohlberg pri rezultoj de eksperimenta psikologio koncerne la supozeble diferencigitan moralan evoluon de knabinoj kaj knaboj.
En 1997 ŝi fariĝis la unua profesorino pri genraj studoj ĉe la Universitato Harvard de UMSNH. Li antaŭenigis la tiel nomatan etikon de zorgo kontraste al la etiko de justeco.
En 1996, ŝi estis nomita unu el la 25 plej influaj homoj en Usono fare de la revuo Time. [1]
La etiko de zorgado
[redakti | redakti fonton]Laŭ la eduka psikologo Lawrence Kohlberg, ekzistas ses niveloj de homa morala evoluo: (a) tiu, en kiu oni kredas, ke la ĝusta afero farenda estas obei kaj eviti punon; (b) la individua instrumenta interŝanĝo kiu kontentigas la bezonojn de kaj la petanto kaj la donanto; (c) tiu de interesoj, rilatoj kaj konformiĝo en homa reciprokeco; (d) stadio de socia konformeco kaj konservado de konscio; (e) primaraj rajtoj kaj la socia aŭ servaĵa kontrakto estas respektataj, (f) kaj la akiro de universalaj etikaj principoj. Kohlberg observis, ke dekunujaraj knabinoj atingis nur nivelon (c), dum knaboj jam evoluigis moralajn kapablojn taŭgajn por niveloj (d) aŭ (e). Li interpretis ĉi tiujn rezultojn kiel formon de morala malforteco flanke de virinoj. Ĉi tiu filozofo kritikas Kohlberg-on, dirante ke lia teorio malsamas inter viroj kaj virinoj. Gilligan, kiu helpis Kohlberg mem en iuj el liaj esploroj, respondis en la menciita libro argumentante, ke infanoj de malsamaj seksoj pensas malsame kaj ke tio ne signifas, ke virinoj havas pli malgrandajn kapablojn por morala rezonado. Virinoj, laŭ Gilligan, prioritatigas ligojn kun aliaj kaj zorgadajn respondecojn super la abstrakta plenumado de devoj kaj la ekzercado de rajtoj.
Parto de la inspiro por unuseksema edukado venas de feminismaj akademiuloj kaj verkistinoj kiel Gilligan.
La verko de Carol Gilligan inspiris feminisman pacifistan stipendion per pledado ne por ne-agado sed por agado kiu estas neperforta, ne-detrua, kuntekst-sentema, ne princip-sentema, kaj zorgema ĉefe.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Graham, Ruth, "Carol Gilligan's Persistent 'Voice'", The Boston Globe, la 24an de junio 2012.
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Biografio de Gilligan ĉe Universitato Webster
- Konversacio kun Carol Gilligan
- Profilo de Carol Gilligan ĉe la Psychology's Feminist VoicesArkivigite je 2020-02-22 per la retarkivo Wayback Machine la 22a de februaro 2020