Saltu al enhavo

Daniel Inouye

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Daniel Inouye
Persona informo
Daniel Inouye
Naskiĝo 7-an de septembro 1924 (1924-09-07)
en Honoluluo
Morto 17-an de decembro 2012 (2012-12-17) (88-jaraĝa)
en Bethesda
Mortis pro naturaj kialoj Redakti la valoron en Wikidata vd
Mortis per spirhalto Redakti la valoron en Wikidata vd
Tombo Nacia Memoriga Tombejo de Pacifiko Redakti la valoron en Wikidata vd
Religio Metodismo vd
Lingvoj angla vd
Ŝtataneco Usono Redakti la valoron en Wikidata vd
Alma mater Universitato de Havajo ĉe Manoa
Universitato de Havajo (–1950)
George Washington University Law School (en) Traduki (–1952)
President William McKinley High School (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata vd
Partio Demokrata Partio Redakti la valoron en Wikidata vd
Subskribo Daniel Inouye
Familio
Edz(in)o Irene Hirano (en) Traduki (2008–2012) Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo advokato (1953–)
politikisto
militisto
kapitano Redakti la valoron en Wikidata vd
Aktiva en Vaŝingtono vd
Aktiva dum 1943– vd
vd Fonto: Vikidatumoj
vdr

Daniel Ken INOUYE /iːˈnoʊˌeɪ/ ee-NOH-ay (japane 井上 建; naskiĝis la 7-an de septembro 1924 en Honolulu, Teritorio Havajo - mortis la 17-an de decembro 2012 en Bethesda, Marilando) estis usona politikisto kaj usona senatano de la subŝtato de Havajo de 1963 ĝis sia morto. Li apartenis al la Demokrata Partio kaj estis unu el la plej influaj politikistoj en la Senato ekde 2009 kiel prezidanto de la Investa Komitato.

Al Inouye estis premiita la Medalo de Honoro. Li estis la unua japan-usonano se temas pri servi en ambaŭ domoj de la Kongreso [1][2], kiun li servis ekde 1959, kiam Havajo iĝis ŝtato de Usono. De mez-2010 ĝis sia morto, Inouye estis la prezidanto por tempore de la Senato [3].

Inouye havis elstarajn rolojn sur la senatkomisionoj esplorantaj la Watergate kaj Iran-contra -aferojn.

Koncerne al daŭro de restado en ĉi tiu posteno, li estis la dua nur post Robert Byrd.

Inouye ricevis la Medalon de Honoro por siaj klopodoj dum Dua Mondmilito.  En 2013, al li estis postmorte premiita la Medalo de Libereco de la prezidanto [4].

Referencoj

[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj

[redakti | redakti fonton]