Das Literarische Quartett
Das Literarische Quartett (laŭvorte: La literatura kvaropo) estas literaturhistoria elsendo de la publikjura germania kanalo ZDF por kiu kunlaboris ĝis 2001 ankaŭ la aŭstria ORF. Planite de Dieter Schwarzenau kaj Johannes Willms,[1] ĝi estis dissendata inter marto 1988 (komence en la kadro de la kulturmagazino Aspekte) ĝis decembro 2001. Tiam kvaropo da literaturkritikistoj priparolis i.a. ĵus surmerkatigitajn germanlingvajn verkojn. La kutima teamo tiam konsistis el Marcel Reich-Ranicki, Hellmuth Karasek kaj Sigrid Löffler kaj tra pli mallongaj spacoj Jürgen Busche, Klara Obermüller kaj Iris Radisch. Sume temis pri 70 gastoj kaj 385 libroj.
Ekde oktobro 2015 estis daŭrigo kun Volker Weidermann kaj Christine Westermann (ĝis decembro 2019) kaj kun Maxim Biller (ĝis decembro 2016)[2] kaj Thea Dorn (ekde marto 2017)[3] kaj tio ĉiam kun speciala gasto. De marto 2020 Thea Dorn sole gastigas akceptonte po tri gastantajn literaturhistoriistojn. En 2014 Harald Schmidt flatite estis rifuzinta preti kiel ebla nova moderiganto.[4]
.jpg)
Komenca formato
[redakti | redakti fonton]La televidredaktoroj Schwarzenau kaj Willms alparolis en somero 1987 la faman germaniston Reich-Ranicki ĉu li pretos prezentadi literaturon por ZDF. Tiu ĉi ege hezitis. La postuloj sufiĉe konservativaj de Reich-Ranicki (elsendo pli longa ol horo, maksimume tri kundiskutantoj, estrado kaj paralela diskutpartopreno de Reich-Ranicki, malpermeso de interrompantaj filmetoj, rezigno pri laŭtlegado kaj notofaro)[5] estis akceptitaj.
Post la junia elsendo de 2000 Sigrid Löffler deklaris nepluan partoprenon pro ofendiĝo fare de Reich-Ranicki en kunteksto de priparolo de la libro Gefährliche Geliebte de Haruki Murakami.[6] La elsendojn ĉiam finis citaĵo de Bertolt Brecht, Wir stehen selbst enttäuscht und sehn betroffen / Den Vorhang zu und alle Fragen offen.
La publiko ja ŝatis la rolon de Reich-Ranicki kiu ne malofte kolere agadis kaj aĉe kritikadis. Sigrid Löffler pri tio skribis en 2002: Im Falle Reich-Ranickis war das Fernsehen als Eitelkeitsmaschine seines Daseins Glück und Unglück. Es hat den Kritiker Reich-Ranicki zugleich unerhört popularisiert und beschädigt. Er ist heute prominenter als die meisten Autoren und Bücher, über die er sich äußert.[7] Kontraŭe al aliaj literatur-elsendoj oni volis intence ne objektivecon prezenti sed la subjektivajn legadajn spertojn de la partoprenantoj. Por Reich-Ranicki gravis klara kritiko: Wir werden über Bücher sprechen, und zwar, wie wir immer sprechen: liebevoll und etwas gemein, gütig und vielleicht ein bißchen bösartig, aber auf jeden Fall sehr klar und deutlich. Denn die Deutlichkeit ist die Höflichkeit der Kritik, der Kritiker.[8] Simpligo kaj kelka supraĵo normalu: Gibt es im 'Quartett' ordentliche Analysen literarischer Werke? Nein, niemals. Wird hier vereinfacht? Unentwegt. Ist das Ergebnis oberflächlich? Es ist sogar sehr oberflächlich.[9] Averaĝe telespektis inter 700 kaj 800 miloj da mediatkonsumantoj; kelkajn epizodojn ĝuis eĉ 1,5 milionoj da literaturemuloj. Publikigaj domoj de pridiskutataj libroj ĝojis pri signifa kresko de la eldonkvantoj.
Honoroj
[redakti | redakti fonton]- 1989: Al Reich-Ranicki oni aljuĝis la distingilon Bambi por elstara fakmoderigo.
- 1991: Por tia novstila trajto la elsendo ricevis en 1991 la premion Bayerischer Fernsehpreis de Bayerischer Rundfunk.
Imitantoj
[redakti | redakti fonton]Ja ekzistis diversaj aliaj elsendoj kiuj volis kopii ideojn de Literarisches Quartett, ekz. en Svisujo Literaturclub aŭ en sudokcidenta Germanujo Lesenswert de SWR kie Ijoma Mangold, Felicitas von Lovenberg (ĝis 2017; poste Insa Wilke) kaj Denis Scheck kvarfoje por jaro diskutis pri freŝaj libroj.
Literaturo
[redakti | redakti fonton]- Das Literarische Quartett. Mitschrift aller 77 Sendungen, tri volumoj, Directmedia, Berlin, ISBN 3-89853-301-8
- KD kun mp3-sonbendigoj, ene de la serio Digitale Bibliothek. Directmedia, Berlin, ISBN 3-89853-526-6
- Reich-Ranicki, Marcel: Mein Leben, DVA, Stuttgart kaj München 1999, ISBN 3-421-05149-6
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- elsendohistorio kaj takso - ĉe: literaturkritik.de
- "Gegen die heiligen Gesetze des Fernsehens" - ĉe: FAZ, 29.6.2009
- "Das neue Literarische Quartett" - ĉe: literaturcafe.de, 3.10.2015
Notoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Kp. la aserton de Willms ĉe Literaturclub de SRG en la 29.10.2010.
- ↑ "Maxim Biller hört beim 'Literarischen Quartett' auf" - ĉe: Der Spiegel, 16.1.2017
- ↑ "Thea Dorn ist die Neue beim 'Literarischen Quartett'" - ĉe: Der Spiegel, 2.2.2017
- ↑ "Harald Schmidt soll das 'Literarische Quartett' wiederbeleben" - ĉe: Der Spiegel, 10.4.2015
- ↑ Ĉapitro "Yehudi Menuhin und unser Quartet", ĉe: Reich-Ranicki (1999)
- ↑ "Das literarische Quartett – der Krach" - ĉe: Jutubo, 10.3.2022
- ↑ Sigrid Löffler: "Kritiker Marcel Reich-Ranicki", ĉe: Literaturen, 1/2 2002, p. 27
- ↑ Citaĵo de Reich-Ranicki el la elsendo Das Literarische Quartett de la 18.3.1993.
- ↑ Reich-Ranicki (1999) p. 538