Desegnaĵo
| Desegnaĵo | ||
|---|---|---|
| ||
speco de artaĵo 
| ||
| dudimensia vida artaĵo • artefakto | ||
Desegnaĵo estas bildo, kiu prezentas la formon, sed ne la koloron de io. Por desegni desegnaĵon, oni uzas krajonon, plumon aŭ penikon.
Laŭ Francisko Azorín Desegni estas Bildi per krajono, inko, k.c.[1] Kaj li indikas etimologion el la latina designare, el de + signare (designi, montri). Li aldonas teknikajn terminojn kiel desegnado, desegnarto; desegnilo, ilo por desegni: krajono, inko, karbo, gratgumo, glugumo, papero, najleto, skrapilo, liniilo, cirkelo, sfumilo...[2]
Laŭ Francisko Azorín Detalo estas Malgranda parto de tuto. Desegno de konstruparto.[3] Kaj li indikas etimologion el la latina de + taliare (de tajli, de tranĉi). Li aldonas teknikajn terminojn kiel detali, bildi detalon; detaleto, detaligi, detalisto.[4]
En Esperanto aperis
[redakti | redakti fonton]- Frank van Hertrooij, La Arto de Bestaj Desinoj ĉe la blogo Scivolemo, 30-a de aprilo 2021
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]- Belarto
- Bildliteraturo
- Desegnofilmo
- Diagramo
- Ilustraĵo
- Karbodesegno
- Komputila grafiko
- Kuprogravurado
- Plumo (skribilo)
- Pentrado
- Pentraĵo
- Presarto
- Teknika desegnado
Notoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 54.
- ↑ Azorín, samloke.
- ↑ Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 54.
- ↑ Azorín, samloke.
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- E.G. Lutz, Desegni pli facile, 2020, Eldonejo Libera, 110 pp. Tiu ĉi libro estas kombino de du manlibroj pri desegnado de E.G. Lutz, nome What to draw and how to draw it (1913) kaj Drawing made easy (1921), ambaŭ libere disponeblaj en la publika havaĵo. Redaktis Lode Van de Velde en pdf Arkivigite je 2020-10-21 per la retarkivo Wayback Machine
