Diplomatia konsulo
La konsulo (derivita de la latina titolo de la plej alta romia ŝtatoficisto: consul, "konsilisto") estas publika oficisto oficiale nomumita de ŝtato (sendanta ŝtato) por protekti la interesojn de ĝiaj civitanoj kaj ĝian komercon en fremda lando (akceptanta ŝtato). La aŭtoritato reprezentita de la konsulo nomiĝas konsulejo. Konsulejoj estas administrataj laŭ diplomatia rango kiel ĝenerala konsulejo, konsulejo, vickonsulejo aŭ konsula agentejo. La oficiala posteno estas aŭ efika ĉe konsula oficisto aŭ funkcio de ne-oficialulo kiel honora konsulejo. La plej multaj landoj en la mondo ankaŭ ofertas konsulajn servojn en la konsulaj sekcioj de la ambasadejo.
La konsulo diferencas de la (politikaj) senditoj aŭ ambasadoroj de ŝtato per tio, ke ilia pozicio kaj agadoj estas pli administraj ol diplomatiaj : Dum diplomato reprezentas la interesojn de sia registaro rilate al eksterlanda registaro, konsulo estas ĉefe dediĉita al la interesoj de la civitanoj de la sendanta ŝtato en la akceptanta ŝtato. Konsulejoj tial ne estas konsiderataj diplomatiaj misioj de ŝtato; prefere, ili estas eksterlandaj reprezentoj de aparta speco (konsulaj misioj). Tipaj konsulaj aferoj inkluzivas pasportojn, vizojn kaj loĝejajn aferojn, juran asistadon kaj similajn aferojn. Iafoje la konsulo okazigas civilajn geedziĝceremoniojn inter civitanoj de sia lando, kiuj troviĝas en la loko de la konsulejo.
En la pasinteco, "konsulo" estis la plej alta rango en diplomatio, kaj nur meze de la 20-a jarcento oni aldonis la titolojn de ambasadoro . Hodiaŭ, en landoj kie la konsulejo estas la sola diplomatia misio reprezentanta landon, la konsulo povas servi kiel la plej alta diplomato de sia lando en la loko kie li estas postenigita kaj ankaŭ plenumi funkciojn en la kampoj de ekstera politiko de sia lando, simile al la agadoj de ambasadoro. En tia kazo, li estus nomata la " ĝeneralkonsulo " kaj funkcius el strukturo konata kiel la "ĝeneralkonsulejo".
veturiloj uzataj de konsuloj aŭ konsula personaro portas numerplatojn kun la literoj CC (kontraste al ambasadoraj veturiloj, kiuj portas numerplatojn kun la literoj CD).
En la Otomana Imperio, la konsuloj de eŭropaj landoj kaj Usono ankaŭ havis jurisdikcion super la civitanoj de siaj landoj, kiuj estis ene de ilia geografia jurisdikcio. Ĉi tiu aŭtoritato venis al ili de la kapitulaca reĝimo, kiu devigis la Otomanan Imperion doni jurisdikcion al eksterlandaj diplomatiaj reprezentantoj. La kapitulaca reĝimo estis aboliciita post la Unua Mondmilito.