Drago Jančar
Drago JANČAR (naskiĝis la 13-an de aprilo 1948 en Mariboro, Jugoslavio) estas slovena verkisto, dramisto, eseisto kaj ĵurnalisto. Li estas konsiderata unu el la plej gravaj figuroj en la nuntempa slovena literaturo.
Li ankaŭ estas konata pro siaj politikaj komentoj kaj sia implikiĝo en la slovena socio.
Liaj verkoj estis tradukitaj en multajn lingvojn. [1] Li ricevis la Premion France Prešeren (1993), la Eŭropan Premion Arnsberg por Mallonga Fikcio (1994), la Premion Herder (2003), la Premion Jean Améry por Eseoj (2007), la Eŭropan Premion por Literaturo (Strasburgo, 2011), ktp.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Jančar komencis verki kiel adoleskanto. Liaj unuaj noveloj estis publikigitaj de la revuo Mladina. Jančar studis juron. Li fariĝis ĉefredaktoro de la studenta gazeto Katedra. [2] Tamen, li venis en konflikton kun la reganta Komunista Partio kiam li publikigis kritikajn artikolojn pri la partio. Tio kondukis al tio, ke li devis forlasi la gazeton. Baldaŭ poste, li ricevis laborpostenon kiel asistanto ĉe la ĉiutaga gazeto Večer el Mariboro. [2] En 1974, li estis akuzita pri disvastigado de malamika propagando kaj arestita de la jugoslavaj aŭtoritatoj. Li estis kondamnita al unu jaro en malliberejo sed estis liberigita post nur 3 monatoj. Li tiam estis tuj sendita por militservi en suda Serbio. Tie li estis sisteme ĉikanita de siaj superuloj. Post sia militservo, li translokiĝis al Ljubljano. Tie li kontaktiĝis kun influaj artistoj, kiuj, kiel Jančar, kritikis la komunistan reĝimon. Multaj el la fruaj verkoj de Jančar estis malpermesitaj kaj ne permesitaj esti publikigitaj.
Tamen, rilate al la morto de Tito fine de la 1970-aj jaroj, okazis liberaligo kiu permesis al li labori kiel scenaristo kaj dramisto. Meze de la 1980-aj jaroj, li havis multajn sukcesojn per siaj romanoj kaj noveloj. Ekde la fino de la 1980-aj jaroj li ankaŭ komencis fariĝi konata eksterlande, ĉefe en Centra Eŭropo. La romanoj kaj noveloj de Jančar nun estas tradukitaj en la plej multajn eŭropajn lingvojn kaj publikigitaj kaj en Eŭropo kaj en Usono. Ekde la fruaj 1990-aj jaroj, li laboris kiel redaktoro ĉe la eldonejo Slovenska Matica en Ljubljano. [3] Inter 1987 kaj 1991, li forte partoprenis en la demokratiigo de sia patrujo kaj ankaŭ estis prezidanto de la Slovena PEN-Centro (organizaĵo kies celo estas antaŭenigi amikecon kaj intelektan kunlaboron inter verkistoj tutmonde). En 1993, li ricevis la Premion Prešeren, la plej altan premion por literatura kaj arta atingo en Slovenio. En 1994 li ankaŭ gajnis la Eŭropan Premion por Novelo por plej bona novelo.
Verkaro
[redakti | redakti fonton]Romanoj
[redakti | redakti fonton]- Petintrideset stopinj (1974)
- Galjot (1978)
- Severni sij (Nordaj Lumoj, 1984)
- Zvenenje v glavi (1998, franca literatura premio L'Inapercu, 2012)
- Katarina, pav in jezuit (2000)
- Graditelj (Gradiento, 2006)
- Drevo brez imena (Arbo de la Mortintoj, 2008)
- To noč sem jo videl (Ĉi-nokte mi vidis min mem, 2010)
Teatraĵoj
[redakti | redakti fonton]- Disident Arnož en njegovi (1982)
- Veliki briljantni valček (1985)
- Vsi tirani mameluki so hud konec vzeli... (1986)
- Daedalus (1988)
- Clements padec (1988)
- Zalezujoč Godota (1988)
- Halštat (1994)
- Severni sij (2005)
- Lahka Konjenica (2006)
Kolektoj de noveloj
[redakti | redakti fonton]- Romanje gospoda Houžvičke (1971)
- O bledem hudodelcu (1978)
- Smrt pri Mariji Snežni (1985)
- Pogled angela (1992)
- Prikazen iz Rovenske (1998)
- Človek, ki je pogledal v tolmun (2004)
Kolektoj de eseoj
[redakti | redakti fonton]- Terra Incognita (1989)
- Poročilo iz devi dežele (1991)
- Razbiti vrč (1992)
- Disputo de Adamom Michnikom (1992)
- Egiptovski lonci mesa (1995)
- Brioni (2002)
- Privlaĉnost praznine (2002)
- Šala, ironija in globlji pomen (2004)
- Duša Evrope (2006)
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Archived copy. Arkivita el la originalo je 2011-04-23. Alirita 2011-04-20 .
- 1 2 Drago Jančar.
- ↑ Drago Jančar – Slovene Writers' Association (en-GB). Arkivita el la originalo je 2025-03-27. Alirita 2025-03-20 .