Efim Bogoljubov

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Efim Bogoljubov
Efim Bogoljubov.jpg
Persona informo
Naskiĝo 14-an de aprilo 1889 (1889-04-14)
en Stanislavchyk
Morto 18-an de junio 1952 (1952-06-18) (63-jara)
en Triberg im Schwarzwald
Ŝtataneco Rusia ImperioGermanio
Okupo
Okupo ŝakludisto • ŝakproblemisto
Information icon.svg
vdr

Efim Dmitriyevich BOGOLYUBOV (ruse ефим Дмитриевич Боголю́бов; ankaŭ romanigita Bogoljubov, Bogoljubow, naskiĝis la  14-an de aprilo 1889(nun 1889-04-14) – mortis la 18-an de junio 1952) estis rusnaskita germana ŝaka grandmajstro kiu venkis en multaj ŝakturniroj kaj ludis du matĉojn kontraŭ Aleksandro Aleĥin por la mondĉampiona titolo.

Post la Unua mondmilito li venkis en multaj internaciaj turniroj: en Berlino 1919, Stokholmo 1919, Kilo 1921 kaj Pistyan (Pieštany) 1922. Li kundividis la 1an pozicion ĉe Karlovaro (Karlovy Vary) 1923.

En 1924, Bogoljubow nelonge resendita al Rusio, kiu havis fariĝis Sovetunio kaj venkis en sinsekvaj sovetiaj ĉampionumoj en 1924 kaj 1925.[1] Li ankaŭ venkis en Vroclavo (Wrocław) 1925 kaj en la Moskvo 1925 en ŝakturniro kiu inkludis ŝakistojn kiel Emanuel Lasker kaj José Raúl Capablanca.

Li reprezentis Germanion en la 4-a Ŝakolimpiko en Prago 1931, gajnante la individuan arĝentan medalon (+9−1= 7).

La Bogohinda defendo (1.d4 Ĉf6 2.c4 e6 3.Ĉf3 Kb4+) estas ŝaka malfermo nomita laŭ Bogolyubov.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Russian Chess Base. Alirita 2021-01-04.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]