El Tocuyo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
El Tocuyo
Eltocuyo.jpg

Flago

Blazono

Flago Blazono
Administrado
Poŝtkodo 3018 [+]
Demografio
Loĝantaro 41 327  (2001) [+]
Loĝdenso 19 loĝ./km²
Geografio
Geografia situo 9° 47′ N, 69° 48′ U (mapo)9.7822222222222-69.793055555556Koordinatoj: 9° 47′ N, 69° 48′ U (mapo) [+]
Alto 616 m [+]
Areo 2231 km² ( 223 100 ha) [+]
Situo de El Tocuyo
Alia projekto
Commons-logo.svg Vikimedia Komunejo El Tocuyo [+]
Information icon.svg
vdr
Situo en Venezuelo.

El Tocuyo [toKUjo], fondita kiel Nuestra Señora de la Pura y Limpia Concepción de El Tocuyo,[1] estas urbo de Venezuelo, ĉefurbo de la municipo Morán, subŝtato Lara.

Geografio[redakti | redakti fonton]

Situa sur fekunda valo, ĉirkaŭata de montetoj, tiu urbo troviĝas ĉe la nordaj deklivoj de Andoj.

El Tocuyo troviĝas je averaĝa alteco de 620 msm kaj ties klimato klasiĝas kiel kserofila. La jara precipitaĵo ne superas 600 mm. Ĝi estas trapasata de la Rivero Tocuyo kiu nomigas la urbon kies signifo, laŭ fakuloj, estas «Fumo de jukao». Tiu rivero permesas la irigacion de la kultivo de sukerkano en sia valo, kies etendo atingas 20 km².

Historio[redakti | redakti fonton]

La urbo estis fondita en la 7-a de decembro 1545 de la reĝa funkciulo Juan de Carvajal, kun la nomo «Nuestra Señora de la Pura y Limpia Concepción de El Tocuyo». Tiu urbo krom ties elstareco en la unuaj jaroj de konkistadoroj kaj koloniistoj, havis gravon etendeman, ĉar el tie eliris la diversaj ekspedicioj por loĝigi urbojn de la Provinco Venezuela. Pro tio El Tocuyo estis kromnomita «ciudad madre» (patrina urbo) de Venezuelo.

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Fecha de Fundación de las ciudades en Venezuela - Actualidad 24

Bibliografio[redakti | redakti fonton]

  • Olier, Janett (Editora). 1995. El Tocuyo 450 años. J & Eme Editores S.A. Maracaibo-Venezuela.
  • Troconis de Veracoechea, Hermila. 1984. «Historia de El Tocuyo Colonial», Universidad Central de Venezuela, Ediciones de la Biblioteca, Caracas.
  • José Ángel Rodríguez: Alemanes en regiones equinocciales. Calixto Cler declaró en contra de Juan de Carvajal. Alfadil Ediciones. 1999. Caracas. en 2007, ISBN 980-354-071-8. Pág. 49

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]