Epoko Heian

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Satsuma-samurai-during-boshin-war-period.jpg

Historio de Japanio

La epoko Heian aŭ la periodo Heian (平安時代 [heian-ĝidai], heian signifas pacon) estas la epoko de ĉirkaŭ 400 jaroj inter 794 kaj 11851192, de kiam Kammu translokigis la ĉefurbon al Kioto (kies tiama nomo estis Heian-kjō — ĉefurbo de paco), ĝis kiam Minamoto no Joritomo iĝis ŝoguno.

Tiu epoko estas konsiderata kulmino de la imperiestreco kaj famas pro artoj, ĉefe poezio kaj literaturo. Tiam oni parolis kaj skribis la klasikan japanan lingvon kaj inter alie evoluigis la skribsistemojn de hiragana kaj katakano.

Historio[redakti | redakti fonton]

Elekto de la ĉefurbo[redakti | redakti fonton]

Regenteco de klano Fuĵivara[redakti | redakti fonton]

Regenteco de klano Fuĵivara komencis en la jaro 858.

Milito de Tajra kaj Minamoto[redakti | redakti fonton]

Kulturo de la epoko Heian[redakti | redakti fonton]

Budhismo[redakti | redakti fonton]

Literaturo[redakti | redakti fonton]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]