Ernesto Murolo
| Ernesto Murolo | ||
|---|---|---|
 | ||
| Persona informo | ||
| Naskiĝo | 4-an de aprilo 1876 en Napolo | |
| Morto | 30-an de oktobro 1939 (63-jaraĝa) en Napolo | |
| Lingvoj | itala vd | |
| Ŝtataneco | Reĝlando Italio  vd | |
| Profesio | ||
| Okupo | poeto • muzikisto • ĵurnalisto • verkisto • dramaturgo vd | |
| vd | Fonto: Vikidatumoj | |
Ernesto MUROLO (naskiĝis la 4-an de aprilo 1876 en Napolo - mortis la 30-an de oktobro 1939 samloke) estis itala dramisto , poeto , scenaristo kaj ĵurnalisto. Li verkis ĉefe en la napola dialekto de la itala lingvo.
Li ĉefe kultivis popularan poezion en la napola lingvo, kaj liaj komponaĵoj distingiĝas pro sia sento kaj gracio, same kiel pro sia stila korekteco.
Konata pro sia sukcesa partnereco kun komponisto Ernesto Tagliaferri, kune ili komponis kelkajn el la plej famaj napolaj kantoj. Kune kun Salvatore di Giacomo kaj Libre Bovio, li estis unu el la arkitektoj de la tiel nomata ora epoko de itala kanto. Li estis la patro de la kantisto-kantverkisto Roberto Murolo.
Lia multflankeco permesis al li dediĉi sin al pluraj kampoj kiel ĵurnalismo, publikigado de multaj artikoloj, poezio, komponado de kantoj kaj verkado por la teatro en kunlaboro kun Libero Bovio: Il imposto, Signurine kaj Gente nostra.