Esaias Tegnér
| Esaias Tegnér | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| Persona informo | |||||
| Naskiĝo | 13-an de novembro 1782 en By parish | ||||
| Morto | 2-an de novembro 1846 (63-jaraĝa) en Växjö Landsförsamling | ||||
| Mortis pro | naturaj kialoj  vd
| ||||
| Mortis per | apopleksio vd
| ||||
| Tombo | Tegnér cemetery (en)  vd
| ||||
| Religio | luteranismo vd | ||||
| Etno | svedoj vd | ||||
| Lingvoj | sveda vd | ||||
| Ŝtataneco | Svedio vd
| ||||
| Alma mater | Universitato de Lund (–1802) vd
| ||||
Subskribo 
| |||||
| Familio | |||||
| Patro | Esaias Tegnér (en) vd
| ||||
| Patrino | Sara Maria Seidelius (en) vd
| ||||
| Edz(in)o | Anna Myhrman (en) vd
| ||||
| Infanoj | Kristofer Tegnér (en) , Disa Tegnér (en) , Elof Tegnér (en) vd
| ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | poeto universitata instruisto verkisto luterana pastoro vd
| ||||
| Verkado | |||||
| Verkoj | Frithiof's Saga vd | ||||
| |||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Esaias TEGNÉR (n. la 13-an de novembro 1782, Chyrkerud, provinco Värmland - m. la 2-an de novembro 1846, Växjö) estis sveda poeto, episkopo, membro de la Sveda Akademio kaj la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. Elstara reprezentanto de sveda romantismo, humanisto, kaj aŭtoro de unu el la plej famaj kaj tradukitaj verkoj de sveda poezio, La Sagao de Fritjof.
Dum la 19-a jarcento, Tegner estis konsiderata la patro de moderna sveda poezio. Li ankoraŭ estas nomata la unua moderna svedo. Avo de la sveda lingvisto Esaias Tegner Jr. kaj bopatro de la sveda literatura akademiulo kaj lingvisto Carl Wilhelm Böttiger.
Tegnér laboris en la transiro inter Klasikismo kaj Romantikismo. Foje, Esaias Tegnér estis vidita kiel literatura giganto. En Sveda Literatura Historio mallonge, Tegnér estis elstarigita kiel la persono, kiu plej reprezentis la svedan poezion en monda literaturo. Laŭ Svensk upsplagsbok (1955), Tegnér estis "la plej granda el svedaj poetoj". [1]
Vivo
[redakti | redakti fonton]
En la aĝo de 9 jaroj li fariĝis orfo de sia patro. En 1802 li diplomiĝis ĉe la Universitato de Lund, en 1810 li fariĝis tie profesoro pri la greka lingvo, kaj en 1818 membro de la Sveda Akademio. Li instruis ĉe la Universitato de Lund ĝis 1824, kiam li fariĝis Episkopo de Växjö. En 1811 li verkis kaj en 1817 publikigis la poemon Svea ( Svedio ) pri la sveda malvenko en la milito kontraŭ Rusio de 1808–1809. En la disputoj de la romantika periodo li prenis mezan pozicion inter la "idealisma tendenco" kaj la "nacia tendenco". En 1825 li publikigis la poemon Frithiofowa saga, en kiu li inspiris motivojn el malnova skandinava literaturo, ĉefe la Sagao de Frithjof la Brava. Krome, li verkis fojajn poemojn (inkluzive honore al Napoleono), kreis filozofiajn kaj reflektajn kantotekstojn, kaj ankaŭ lasis riĉan korespondadon.
Verkaro
[redakti | redakti fonton],_titelillustration.png)
- Axel (1822)
- Frithiofs saga (1825)
- Karl XII (1818)
- Majsång (1812)
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Stomberg, Andrew A.. (2022) Introduction to Frithjof's Saga. Outlook Verlag.