Evangeliaro

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Evangeliaro van Egmond, 9-a jarcento (Reĝa Biblioteko - Nederlando.

Evangeliaro estas liturgia libro de la kristanaj eklezioj en kiu estas kolektitaj la kvar Kanonaj Evangelioj.

Ekzistas ankaŭ kolektaĵoj de evangeliaj eroj legitaj dum la Meso en la diversaj periodoj de la jaro: temas pri evangelistaroj, tre disvastiĝintaj dum mezepoko kiuj ofte estas konfuzitaj kun evangeliaroj. Reale la malsameco tuj aperas se oni ekzamenas la tekstojn kiuj en la evangelistaroj kutime komenciĝas per la formulo tiutempe ("In illo tempore" kiam temas pri latinlingvo).

La unuaj evangeliaroj estis kompilitaj ĉirkaŭ la 7-a jarcento. Multaj el ili, beligitaj per bildoj kaj per miniaturoj kaj riĉaj bindaĵoj, konstituas aŭtentajn bibliografiajn trezorojn.

Evangeliaro Maasland, duono de la 12-a jarcento, (Reĝa Biblioteko - Nederlando).

Iuj evangeliaroj aparte gravaj[redakti | redakti fonton]

Evangeliaro de Henriko la Leono.

Sed evangeliaroj arte aranĝitaj troviĝas ĉe ĉiuj kristanaj konfesioj

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]