F. Sionil José

Influita de
	William Faulkner vd

Honorigoj
Honorigoj	(2001) Order of the Sacred Treasure, 3rd class (en) ; (2001) National Artist of the Philippines (en) ; (2000) Kavaliro de la Artoj kaj la Leteroj; (1980) Ramon Magsaysay Award (en) ; vd

**F. Sionil José**
F. Sionil José
Persona informo
	Francisco Sionil José
Naskonomo	Francisco José y Sionil
Naskiĝo	3-an de decembro 1924; en Rosales
Morto	6-an de januaro 2022 (97-jaraĝa); en Makati
Etno	ilokoj vd
Lingvoj	angla • iloka • angla vd
Ŝtataneco	Filipinoj vd
Alma mater	Universitato de Sankta Tomaso vd
Profesio
Okupo	romanisto • novelisto • ĵurnalisto • verkisto vd
Laborkampo	kreiva kaj profesia verkado vd
Aktiva dum	1962– vd
Honorigoj
Honorigoj	(2001) Order of the Sacred Treasure, 3rd class (en) ; (2001) National Artist of the Philippines (en) ; (2000) Kavaliro de la Artoj kaj la Leteroj; (1980) Ramon Magsaysay Award (en) ; vd
Influita de
	William Faulkner vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
	v • d • r

Francisco Sionil JOSÉ (n. la 3-an de decembro 1924, en Rosales, Pangasinano - m. la 6-an de januaro 2022 en Makati) estis filipina verkisto, ĵurnalisto, redaktisto, libroeldonisto, kaj eseisto kiu skribis en la angla. ^[1]^[2] Liaj verkoj estis tradukitaj en 22 malsamajn lingvojn. ^[3]^[4]

Lia verkaro analizas la klasbatalon kaj koloniismon en la filipina socio. ^[5]

Li ofte estis konsiderata la ĉefa filipina kandidato por la Nobel-premio pri literaturo. ^[6]^[7]

Vivo

José naskiĝis en Rosales, Pangasinano, la loko por multaj el liaj rakontoj. Li pasigis sian infanaĝon en Barrio Cabugawan en Rosales, kie li komencis verki. José estas de Ilocano -deveno, kaj lia familio migris al Pangasinano antaŭ lia naskiĝo. Fuĝante de malriĉeco, liaj prapatroj vojaĝis de Ilocos al Cagayan valo tra la Santa Fe Trail. Kiel multaj migrantaj familioj, ili kunportis siajn dumvivajn havaĵojn, inkluzive de la molave- stangoj elradikigitaj de siaj malnovaj hejmoj kaj sia asongo, ŝtona pistujo kaj pistilo por mueli rizon.

Unu el la plej grandaj influoj sur José estis lia laborema patrino, kiu penis akiri por li la librojn, kiujn li amis legi, samtempe certigante, ke ŝia familio ne malsatu malgraŭ ilia malriĉeco kaj manko de tereno. José komencis skribi en bazlernejo, samtempe li komencis legi. En la kvina klaso, unu el la instruistinoj de José malfermis la lernejan bibliotekon al siaj lernantoj, kaj tiel José legis la romanojn de José Rizal, Mia Antonia de Willa Cather, Faulkner kaj Steinbeck. Legado pri Basilio kaj Crispín en Noli Me Tangere de Rizal igis la junan Josén plori, ĉar maljusteco ne estis fremda al li. Kiam José estis kvinjara, lia avo, kiu estis soldato dum la Filipina Revolucio, larmoplene montris al li la terenon, kiun lia familio iam kultivis, sed kiun prenis de ili riĉaj mestizoj, riĉaj terposedantoj, kiuj sciis kiel funkciigi la sistemon kontraŭ analfabetoj kiel lia avo.

Dum la Dua Mondmilito li estis medicina helpanto, poste decidis studi medicinon. Tamen, laŭ la konsilo de sia instruisto, li anstataŭe eklaboris ĵurnalismon, laboris kiel ĵurnalisto en Kolombo kaj Honkongo, kaj redaktis plurajn gazetojn kaj revuojn.

En 1958 li fondis la filipinan filion de la PEN-Klubo, en 1966 li fondis la revuon

Solidaridad (Solidareco), kaj estis la posedanto de samnoma librovendejo en Manilo, kie kunvenis verkistoj, artistoj, aktoroj, sociaj kaj politikaj figuroj. ^[1]^[2]

Verkado

La vivo kaj verkaĵoj de José Rizal profunde influis la verkaron de José. La kvinvoluma Rosales Sagao, aparte, utiligas kaj integras temojn kaj rolulojn el la verkaro de Rizal.

Dum sia kariero, la skribaĵoj de Jozefo pledis por socia justeco kaj ŝanĝo por plibonigi la vivojn de averaĝaj filipinaj familioj. Li estas unu el la plej kritike aklamitaj filipinaj aŭtoroj internacie, kvankam plejparte subtaksita en sia propra lando pro sia aŭtentika filipin-angla lingvo kaj kontraŭ-elitaj vidpunktoj. ^[1]^[2]

En sia regula kolumno, Hindsight , en The Philippine STAR, datita la 12-an de septembro 2011, li skribis "Kial ni estas supraĵaj" , kulpigante la malkreskon de la filipina intelekta kaj kultura nivelo je kelkaj modernaj oportunaĵoj, kiel ekzemple la amaskomunikiloj, la eduka sistemo - precipe la malpliemfazo de klasika literaturo kaj la studado de la greka kaj la latina - kaj la abundo kaj tujeco de informoj en la Interreto. ^[8]

Verkaro

Romanoj

Po-on (1984)
The Pretenders (1962)
My Brother, My Executioner (1973)
Mass (1974)
Tree (1978)
Don Vicente (1980)
The Samsons
Gagamba (The Spider Man) (1991)
Viajero (1993)
Sin (1994)
Ben Singkol (2001)
Ermita
Vibora! (2007)
Sherds (2008)
Muse and Balikbayan: Two Plays (2008)

Rakontoj

The God Stealer and Other Short Stories (2001)
Puppy Love and Other Short Stories (1998)
Olvidon and Other Stories (1988)
Platinum: Ten Filipino Stories (1983)
Waywaya: Eleven Filipino Short Stories (1980)

Infanlibroj

The Molave and The Orchid (2004)

Poezio

Questions (1988)

Eseoj kaj nefikcio

In Search of the Word (1998)
We Filipinos: Our Moral Malaise, Our Heroic Heritage
Soba, Senbei and Shibuya: A Memoir of Post-War Japan
Heroes in the Attic, Termites in the Sala: Why We are Poor (2005)
This I Believe: Gleanings from a Life in Literature (2006)

Referencoj

1 2 3 . Sense of the City: Manila. BBC News (July 30, 2003). Alirita June 14, 2007 .
1 2 3 Author Spotlight: F. Sionil Jose. Random House. Arkivita el la originalo je February 25, 2008. Alirita June 14, 2007 .
↑ . Author F. Sionil Jose's Insight on Philippines. Arts & Living. The Korea Times (April 27, 2007). Arkivita el la originalo je May 20, 2011. Alirita December 19, 2008 .
↑ . Author F. Sionil Jose's Insight on Philippines. BookAsia.org (Korean website) (April 27, 2007). Alirita December 19, 2008 .
↑ . A Hometown as Literature for F. Sionil José. Global Nation. Inquirer.net (April 25, 2007). Arkivita el la originalo je July 16, 2011. Alirita June 14, 2007 .
↑ Leslie Nguyen-Okwu (11 October 2015) Will Francisco Sionil José Ever Win the Nobel Prize?. Arkivita el la originalo je June 30, 2022. Alirita 21 May 2022 .
↑ Aldrin Calimlim (13 October 2016) Reading list: The Nobel Prize in Literature of the 2010s. Arkivita el la originalo je October 18, 2016. Alirita 21 May 2022 .
↑ . Why we are shallow. The Philippine Star (11 de septiembre de 2011). Alirita 11 de octubre de 2014 .

Eksteraj ligiloj

F. Sionil José: La Mito de Filipina Verkisto Arkivigite je 2021-02-11 per la retarkivo Wayback Machine 11a de februaro 2021
Plena Teksto: La Dio ŝtelanto de F. Sionil Jose

Bibliotekoj

[BBC-1] 1 2 3 . Sense of the City: Manila. BBC News (July 30, 2003). Alirita June 14, 2007 .

[RandomHouse-2] 1 2 3 Author Spotlight: F. Sionil Jose. Random House. Arkivita el la originalo je February 25, 2008. Alirita June 14, 2007 .

[TKT-3] . Author F. Sionil Jose's Insight on Philippines. Arts & Living. The Korea Times (April 27, 2007). Arkivita el la originalo je May 20, 2011. Alirita December 19, 2008 .

[BAorg-4] . Author F. Sionil Jose's Insight on Philippines. BookAsia.org (Korean website) (April 27, 2007). Alirita December 19, 2008 .

[Inquirer-5] . A Hometown as Literature for F. Sionil José. Global Nation. Inquirer.net (April 25, 2007). Arkivita el la originalo je July 16, 2011. Alirita June 14, 2007 .

[ozy-6] Leslie Nguyen-Okwu (11 October 2015) Will Francisco Sionil José Ever Win the Nobel Prize?. Arkivita el la originalo je June 30, 2022. Alirita 21 May 2022 .

[cnn-7] Aldrin Calimlim (13 October 2016) Reading list: The Nobel Prize in Literature of the 2010s. Arkivita el la originalo je October 18, 2016. Alirita 21 May 2022 .

[8] . Why we are shallow. The Philippine Star (11 de septiembre de 2011). Alirita 11 de octubre de 2014 .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]