Fasado

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Saltu al: navigado, serĉo
La fasado de antikva brikdomo en urboplaco de Bolesławiec
La fasadoj de domoj en Amsterdamo

Fasadoĉefa domfronto. La vorto fasado devenas de la latina "facies" = aspekto trans la franca "facade") estas flanka (la surfacon formanta) parto de konstruaĵo.

Laŭ Francisko Azorín fasado estas Antaŭa parto de konstruaĵo, enhavanta la ĉefan enirpordon. Eksteraĵo.[1] Kaj li indikas etimologion el la latina facies (faco). Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj ĉefafasado; flanka fasado; posta fasado; korta fasado.[2]

Priskribo[redakti | redakti fonton]

Tradicie temas pri la ĉefenireja kaj speciale bela flanko de konstruaĵo, per kiu tiu ĉi direktiĝas kaj prezentiĝas al placostrato, foje ankaŭ al ĝardeno (ekzemple ĉe barokaj kasteloj.

Ĉe modernaj konstruaĵoj oni ofte nomas ĉiujn eksterajn murojn fasado.

En figura senco oni foje diras, ke io "estas nura fasado" kun la signifo trompa, iluzia, nesolida, facile senmaskigebla.

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]

  • Fasadismo, ebla konstrumetodo ĉe malnovaj kontruaĵoj

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 72.
  2. Azorín, samloke.