Filipo de Orléans

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo
Filipo de Orléans
Duko de Chartres, duko de Orléans, duko de Valois, duko de Nemours kaj duko de Montpensier
The Duke of Orléans future Regent of France by Jean Baptiste Santerre (Museo del Prado).jpg
Coat of arms of the Philippe d'Orléans, Duke of Orléans (nephew and son in law of Louis XIV).png
Persona informo
Naskiĝo 2-an de aŭgusto 1674
en Saint-Cloud
Morto 2-an de decembro 1723
en Versailles
Tombo Baziliko de Saint-Denis [#]
Religio katolika eklezio [#]
Ŝtataneco Francio [#]
Subskribo Filipo de Orléans
Familio
Dinastio Fourth House of Orleans [#]
Patro Filipo de Francio
Patrino Elizabeto Ĉarloto de Palatinato
Gefratoj Philippe Charles, Duke of Valois • Marie Louise d'Orléans • Anne Marie d'Orléans • Élisabeth Charlotte d'Orléans • Alexandre-Louis d'Orléans [#]
Edz(in)o Françoise Marie de Bourbon [#]
Amkunulo Charlotte Desmares [#]
Idoj Louise Élisabeth d'Orléans • Louis d'Orléans, Duke of Orléans • Charlotte Aglaé d'Orléans • Louise Adélaïde d'Orléans • Philippine Élisabeth d'Orléans • Louise Diane d'Orléans • Jean Philippe d'Orléans • Angélique de Froissy • Marie Louise Élisabeth d’Orléans • Charles de Saint-Albin • unknown daughter d'Orléans • unknown daughter d'Orléans • Philippe Angelique de Froissy [#]
Profesio
Okupo artkolektanto • militisto [#]
[#] Fonto: Vikidatumoj
Information icon.svg
vdr

Filipo de Orléans, Duko de Orléans, Regento de Francio (franclingve Philippe d'Orléans), duko de Chartres, duko de Orléans (1701), duko de Valois, duko de Nemours kaj duko de Montpensier (naskiĝis la 2-an aŭgusto 1674 en Saint-Cloud - mortis la 2-an de decembro 1723 en Versailles) plenumis la regentecon de Francio ekde la morto de Ludoviko la 14-a (1715) ĝis la plenaĝeco de Ludoviko la 15-a.

Li estis filo de Filipo de Francio kaj Elizabeto Ĉarloto de Palatinato.

La Regenteco, en la historio de la Reĝlando Francio, antonomazie referencas al tiu periodo de regenteco instalita post la morto de Ludoviko la 14-a (1-a de septembro 1715) pro troa juna aĝo de lia nomunita heredanto: nome Ludoviko la 15-a, kiu tiam havis nur 5 jarojn kaj 9 monatojn. Tiu periodo estis rimarkinda pro sia progresemo, sed la kredindecon de la Ŝtato malfortiĝis. La Regenteco finis oficiale je la plenaĝeco de Ludoviko la 15-a (je 13 jaroj kaj 1 tago) en februaro de 1723, sed sekvis «politika regenteco».

Li estas, ĝis nun, kromnomita la Regento (le Régent).

Vidu ankaŭ[redakti | redakti fonton]