Saltu al enhavo

Gajo Lucilio

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Gajo Lucilio
Persona informo
Naskiĝo ĉirkaŭ 180 a.K.
en Sessa Aurunca
Morto 103/102 a.K
en Napolo
Lingvoj latina
Ŝtataneco Roma regno Redakti la valoron en Wikidata
Familio
Patro nekonata valoro Redakti la valoron en Wikidata
Patrino nekonata valoro Redakti la valoron en Wikidata
Frat(in)o Marcus Lucilius (en) Traduki Redakti la valoron en Wikidata
Okupo
Okupo poeto
verkisto Redakti la valoron en Wikidata
Verkoj Saturae
vdr

Gajo Lucilio, en latina origine Gaius Lucilius (naskiĝinta ĉirkaŭ 180 a.K. en Sessa Aurunca, mortinta en 103/102 a.K. en Napolo) estis romia verkisto.

Li igis la romian satiron esprimilo de senpera prezentado de verkistoj kaj subjektiva vivo-spegulo. Krome li verkis epigramojn. Li estis la unua poeto romia verkanta en heksametroj. El lia 30 libroj Saturae en niaj tagoj nur 1300 versoj postrestis. Laŭ Horacio Lucilio konsideriĝu inventinto de la satiro latinlingva[1].

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Johannes Christes: Lucilius. In: Die römische Satire, hrsg. v. Joachim Adamietz, Darmstadt (WBG) 1986 (Grundriß der Literaturgeschichten nach Gattungen) 57-122.
  • Karin Haß: Lucilius und der Beginn der Persönlichkeitsdichtung in Rom (Hermes. Einzelschriften Band 99), Stuttgart, Steiner Verlag 2007, ISBN 978-3-515-09021-6
  • C. Cichorius: Untersuchungen zu Lucilius, Berlin 1908.
  • Dietmar Korzeniewski (eld.): Die römische Satire. (=Wege der Forschung 238), Eldonejo Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1970, ISSN 0509-9609
  • Ludwig Bieler: Geschichte der römischen Literatur (=Sammlung Göschen 2215), 4-a eldono, Eldonejo De Gruyter, Berlino/Nova Jorko 1980, pp. 98–103, ISBN 3110082861

Notoj[redakti | redakti fonton]

  1. Horacio komparis sin al Lucilio kaj asertis esti pli malgranda ol la inventinto, kies kronon admirindan li neniam aŭdacus forŝteli: "ínventóre minór; neque ego ílli detráhere aúsim haérentém capití cum múlta laúde corónam" (sermones 1,10,48-49)