Georg Karl Friedrich Emmrich

Georg Karl Friedrich Emmrich
Persona informo
Naskiĝo	1-an de januaro 1773 (1773-01-01) en Meiningen
Morto	1-an de januaro 1837 (1837-01-01) (64-jaraĝa) en Meiningen
Lingvoj	germana
Okupo
Okupo	Hofmeister

Georg Karl Friedrich EMMRICH (naskiĝinta la 25-an de januaro 1773 en Meiningen, mortinta la 10-an de majo 1837 samloke) estis germana animzorganto kaj pedagogo. En junio 1894 edzigis lin en Ritschenhausen Christiane Elisabeth Amthor; tri filoj postvivis lin.

Vivo

Estante filo de protestantisma arkidiakono li venis en 1782 je la liceo de Meiningen. Tie instruis lin i.a. Otto Benjamin Otto, Johannes Jacob Elias Haberland, Johann Konrad Schabach kaj lia rektora moŝto Johann Caspar Buzer. Okaze de la forlaso de la lernejo li oratoris pri la ĝenerala utileco de matematiko - Vom Nutzen der Mathematik für alle Stände. En oktobro 1791 li ekigis studon pri teologio ĉe la universitato de Göttingen, malgraŭ persona prefero de matematiko respektive medicino. Sed tiaĵoj pro financaj kialoj ne eblis. Je Göttingen li aŭdis prelegojn de Gottlieb Jakob Planck, Johann Friedrich Schleusner, Karl Friedrich Stäudlin, Ludwig Timotheus Spittler, Johann Gottfried Eichhorn, Friedrich Ludewig Bouterweck, Johann Georg Heinrich Feder, Christian Gottlob Heyne, Johann Gottlob Marezoll kaj Abraham Gotthelf Kästner. Por perlabori la vivon li verkadis kaj instruadis private. Por pli bone informiĝi pri la homa korpo li ankaŭ ĉeestis anatomiajn seminariojn de Heinrich August Wrisberg. Kaj en Göttingen kaj en vilaĝoj de la medio de Göttingen (Landolfshausen, Falkenhagen, Großenlengden kaj Kleinenlengden) li ekzerce predikadis. Dum la ferioj li same agis en Meiningen kaj ties ĉirkaŭaĵoj. En 1793 li devis ekigi eksstudentecon pro mona nesufiĉo. La ankoraŭ mankantajn konojn li aŭtodidakte lernigis al si. Ekzameniĝon li sukcese trapasis en majo 1794 kaj tiel li rajtis kandidati. Sekvis ankoraŭ unu jaron pasigitan ĉe la gepatroj.

Pro troa konkurenco li iĝis privata edukisto ĉe la Heym-oj en Langen. La sukcesa predikado tiea pliproksimigis al li la postenon de paroĥo, sed ene de tri monatoj li perdis fraton kaj la patron. Por povi helpi la vidvinigitan patrinon, lia duka moŝto Georgo la 1-a (Saksio-Meiningen) vokis lin ekde novembro 1796 al la Urba lernejo de Meiningen, en dua vicrektorecon. En majo 1797 li nomumiĝis ripetisto ĉe la liceo de Meiningen. Lernigis li tie la germanan, historion kaj geografion. En septembro 1799 li iĝis licea vicrektoro. Kaj en decembro 1801, Emmrich fariĝis instruisto por la princinoj Ida kaj Adelajdo. Ili ĝuis tion dum ok jaroj.

En januaro 1802 estis finfine lia ordinado kaj li fariĝis korteg-preĝeja helpisto. En marto 1802 Emmrich fariĝis administranto de fondaĵo de Johann Ernst Henfling, kiu ebligu la junulojn el malriĉaj familioj kleriĝi. Samjare, Emmrich iĝis almozdisdonanto (ĝis 1827) kaj recenzanto de la gazeto "Allgemeine deŭtsche Bibliothek". Rilate al demandoj de germanistiko li amikiĝis kun la supera bibliotekisto Wilhelm Friedrich Hermann Reinwald; rilate al la regiona historio li kunlaboris kun superintendanto Ernst Julius Walch (en Salzungen). En januaro 1804, Emmrich nomumiĝis kortega kapelano, en aprilo 1816 kortega predikisto kaj en januaro 1827 konsistoria konsilisto. Ĉi-funkcie li denove respondecis pri ĉiuj aferoj koncernaj la malriĉulojn. Nur de aprilo 1829 tio ĉi estis organizata disde Hildburghausen. En aprilo 1830, Emmrich fariĝis eĉ supera kortega predikisto.

Hobio de Emmrich estis la historio, aparte pri la nobeloj. Liaj ĉi-rilatantaj esploradoj legeblas ĉe Meiningsches gemeinnütziges Taschenbuch (1801–1805 kaj 1807), kiun li ĉefredaktis inter 1803 kaj 1807. Aliaj eseoj de li estis publikigitaj ĉe Archiv für die herzoglichen S. Meiningischen Lande (kie li ankaŭ redaktoris). Por almanako de germanaj nobeloj Deutscher Regenten-Almanach li verkis pri princo Bernardo. Ankaŭ helpis li kontinuigi kronikon de Meiningen (tempon de 1676-1834). Por distrado li somere ofte troviĝis en monta ĝardeno kiun li mem aranĝis: tiel li ankaŭ gravis pro la konatigo de bonaj fruktaj specoj). Honora membreco de li menciindas, nome ĉe la hennebergia porhistoriista klubo Hennebergischer Altertumsforschender Verein.

Skribaĵoj (elekto)

• Wilhelm Friedrich Hermann Reinwald; Georg Karl Friedrich Emmrich: I. Chor: Georgen kröne Glück Ihn, der mit Vaterblick Sein Volk bewacht. Meiningen 1800.
• Geschichte der Stadt Meiningen unter würzburgischer Hoheit (1008–1542), Meiningen 1804.
• Lebensgeschichte Herzog Georg's des Unvergesslichen. Meiningen 1805.
• Herzog Georg von Sachsen-Coburg-Meiningen: gebohren am 4ten Februar 1761, gestorben am 24ten December 1803. Meiningen 1806.
• Gedichte. Meiningen in Verlag Hannschen Hofbuchhandlung 1807.
• Dem würdigen Jubelpaar: Glückwunschgedicht auf Johann Ernst Anschütz, Rittergutsbesitzer und Weinhändler in Suhl, und Catharina Anschütz zu ihrer goldenen Hochzeit, 15. Februar 1814. Suhl Lange 1814.
• Einsegnung der Landwehrmänner des Herzogthums S. Meiningen zum heiligen Kampfe für deutsche Freiheit und Vaterland, gesprochen am Altare der Hofkirche in Meiningen. Meiningen 1814.
• Georg Karl Friedrich Emmrich; Karl Wilhelm Dietrich: Unserer guten Schwester. Hochzeitsgedicht auf Karl Wilhelm Dietrich, Aktuar, und Johanna Sophie Friederike Anschütz, 29.01.1815. Suhl Lange 1815.
• Predigten von Georg Carl Friedrich Emmrich, Hofprediger in Meiningen. Meiningen, 1816.
• Zur hochbeglückten Vermählung Sr. Hoheit des Herrn Herzogs Bernhard von Sachsen-Weimar und Eisenach mit der Durchlauchtigsten Prinzessin Jda von Sachsen-Coburg-Meiningen geweiht vom herzogl. Lyceo und der Stadtschule zu Meiningen. Meiningen 1816.
• Der Durchlauchtigsten Prinzessin Ida am frohen Morgen: Hochzeitsgedicht für die Prinzessin Ida von Sachsen-Coburg-Meiningen, 30. Mai 1816. Meiningen 1816.
• Einen Myrthenkranz hab' ich gewunden. Hochzeitsgedicht auf Bernhard, Herzog von Sachsen-Weimar-Eisenach, und Prinzessin Ida von Sachsen-Coburg-Meiningen, 30. Mai 1816. Meiningen 1816.
• Georg Karl Friedrich Emmrich; Libette Emmrich; Friedrich Kleinfeller: Wünsche der Liebe am Tage der glücklichen Eheverbindung. Hochzeitsgedicht auf Friedrich Kleinfeller und Caroline Straßburger, 23. Juni 1818. Meiningen 1818.
• Der Durchlauchtigste Prinzessin Adelheid. Abschiedsschrift auf Prinzessin Adelheid von Sachsen-Meiningen anläßlich ihrer Abreise nach England. Meiningen Hartmann 1818.
• An Deinem Wiegenfest wag ich es Dir zu nah'n. Meiningen 1820.
• Georg Karl Friedrich Emmrich; Libette Emmrich; Adolph Ziegler; Franz Ziegler: Wünsche der Liebe zum frohen Vermählungsfeste. Hochzeitsgedicht auf Adolph und Franz Ziegler anläßlich ihrer Vermählung mit Ernestine und Auguste Straßburger, 12. und 13. August 1821. Meiningen 1821.
• Zur silbernen Jubelfeyer der Casino Gesellschaft in Meiningen. Meiningen 1821.
• Georg Karl Friedrich Emmrich; Johann Christian Theodor Döbner: Dem Herrn geheimen Regierungsrath. Glückwunschgedicht auf Johann Christian Theodor Döbner, Geheimer Regierungsrat, zur silbernen Hochzeit, 2. Juni 1825. Meiningen 1825.
• Dem würdigen, treuen Lehrer und väterlichen Freud, Herrn Landschulen-Inspektor Keyßner, in Ehrfurcht und Liebe von Seinen dankbaren Schülern geweiht Meiningen, den 4. März 1825. Meiningen 1825.
• Sr. Durchlaucht dem regierenden Herrn Herzog. Gedicht auf Bernhard Erich Freund, Herzog zu Sachsen-Meiningen und Maria Friederike Wilhelmine Christiane, Herzogin von Sachsen-Meiningen, geb. Prinzessin von Kurhessen anläßlich ihrer Ankunft in Meiningen, 1825. Meiningen 1825.
• Im Herzen steht der Hochaltar der Weihe: Da stammt für Euch des Bürgers Lieb' und Treue! Des Himmels Friede müsse Euch umschweben! Hoch sollen Bernhard und Maria leben. Hochzeitsgedicht auf Bernhard, Herzog zu Sachsen-Meiningen und Maria Friederike Wilhelmine Christiane, Herzogin von Sachsen-Meiningen, geb. Prinzessin von Kurhessen, 1825. Meiningen 1825.
• Willkommen, theures Fürstenpaar, willkommen! Seht: alle Herzen Euch entgegen kommen! Seyd mit der Ehrfurcht reinsten Huldigungen Hier an der Grenze unserer Stadt umschlungen. Gedicht auf Bernhard, Herzog zu Sachsen-Meiningen und Maria Friederike Wilhelmine Christiane, Herzogin von Sachsen-Meiningen, geb. Prinzessin von Kurhessen, anläßlich ihrer Ankunft 1825. Meiningen 1825.
• Te deum laudamus zu der kirchlichen Dankfeyer. Glückwunsch auf Bernhard, Herzog zu Sachsen-Meiningen und Maria Friederike Wilhelmine Christiane, Prinzessin von Kurhessen anläßlich ihres Vermählungs- und Einzugsfestes, 1825. Meiningen 1825.
• Georg Karl Friedrich Emmrich; Friedrich Mosengeil: Dem Herrn Oberkonsistorialrath. Glückwunschgedicht auf Oberkonsistorialrat Mosengeil zu seiner silbernen Hochzeit, 22. Jan. 1825. Meiningen 1825.
• Die Liebe, die sich liebend und verpfändet, hat Euch der Herzen schönsten Sieg vollendet! Hochzeitsgedicht auf Bernhard, Herzog zu Sachsen-Meiningen und Maria Friederike Wilhelmine Christiane, Herzogin von Sachsen-Meiningen, geb. Prinzessin von Kurhessen, 1825. Meiningen 1825.
• Georg Karl Friedrich Emmrich; Juliane Schwanitz; Johann Philipp Bach: Meinem vielgeliebten theuren Vater. Glückwunschgedicht auf Johann Philipp Bach, Kabinettmaler und Hoforganist, zu seinem goldenen Schützenjubiläum, 17. August 1825. Meiningen 1825.
• Gefühle der Liebe beym Tode. Trauergedicht auf Christoph Julius Karl Hausen, Lehrer an der Forstakademie zu Dreyßigacker, † November 1826. Meiningen 1826.
• Dem theuren Andenken unsers geliebten Vaters, Schwiegervaters und Großvaters. Trauergedicht auf Johann Carl Gottlieb Strassburger, Oberamtmann und Rittergutsbesitzer auf Ellingshausen, † 28. April 1828. Meiningen 1828.
• Welches sind die Hauptzüge im Gemälde eines glücklichen Landes? Eine Predigt bei Eröffnung des Landtages am 21. Sonntage nach Trinitatis 1830 in der Herzogl. Hofkirche zu Meiningen gehalten. Zum Besten des neuen Krankenhauses. Meiningen, 1830.
• Rede am Grabe Sr. Ercellenz des Herrn Staatsministers von Könitz; gehalten auf Jerusalem am 17. Januar 1832. Meiningen, 1832.
• Rede am Grabe des Herzogl. S. M. Cammerrathes Philipp Heinrich Hartmann. Meiningen, den 6. Junius 1832.

Literaturo

• Art. "Emmrich, Georg Karl Friedrich" - fare de Georg Brückner, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 6 (1877), p. 90–91
• Neuer Nekrolog der Deutschen - 1837/1, Vajmaro 1839, p. 559–566.
• "Georg Karl Friedrich Emmrich" - ĉe: Archiv für die Herzogl. S. Meiningischen Lande, vol. 2, kajero 4, Meiningen 1838, p. 329-330
• ligiloj ĉe DDB