Glacia pulo

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Jump to navigation Jump to search
Vikipedio:Kiel legi la taksonomionKiel legi la taksonomion
Glacia pulo
IsotomaTiefenbach.jpg
Biologia klasado
Regno: Animalia
Filumo: Arthropoda
Subfilumo: Hexapoda
Klaso: Entognatha
Ordo: Collembola
Subordo: Arthropleona
Superfamilio: Entomobryomorpha
Familio: Isotomidae
Genro: Desoria
Specio: D. saltans
Desoria saltans
Hercule Nicolet, 1841[1]
Aliaj Vikimediaj projektoj
v  d  r
Information icon.svg

La glacia pulo (Desoria saltans, foje ankaŭ Isotoma saltans) estas specio de vostsaltuloj. D. saltans estas la komuna pulo de la glaciejo, sed estas kelkaj specioj, kiuj ankaŭ nomiĝas glaciaj puloj kaj kiuj altiras atenton sur neĝaj spacoj pro sia malhela koloro de la korpo, sia saltanta movado kaj la fakto ke ili ofte kunvenas en grandaj grupoj. Ĉi tiuj inkluzivas, ekzemple, Desoria nivalis (antaŭe ankaŭ: Isotoma pseudomaritima) aŭ Vertagopus alpinus. Se ĉagrenite, la glaciaj puloj povas eskapi per dorsa apendico, kiu permesas ilin salti konsiderindan distancon.[2]

D. saltans havas longecon de 1,5 ĝis 2,5 milimetroj kaj ĝi loĝas en glaĉeroj kaj neĝokampoj de Alpoj, kie ĝi manĝas kriokoniton, polenon kaj restaĵojn el plantoj kaj neĝaj algoj de la genro Chlamydomonas. La nigra besto estas facile videbla sur klaraj ebenoj kaj kolektas grandajn kvantojn sur surfacoj dum la degela sezono.[3]

Pluraj sukeroj protektas glaciajn pulojn el frosto, eĉ ĉe temperaturoj inter -10 kaj -15°C. La preferata ĉirkaŭa temperaturo por ĉi tiuj insektoj estas 0°C.[2]

Referencoj[redakti | redakti fonton]

  1. Querner, P., Schuster, R., Schuster, R., Zoologist, A., Schuster, R., & Zoologiste, A. (2008). Collembola (Insecta) (Vol. 24, pp. 1-26). Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.
  2. 2,0 2,1 (3 October 2016) Colour Atlas of Glacial Phenomena. CRC Press. ISBN 978-1-4822-3441-1.
  3. H. Franz & E. Sertl-Butschek (1954): Ordnung Collembola; in: H. Franz, Die Nordost-Alpen im Spiegel ihrer Landtierwelt. Innsbruck: Wagner, 579-641.

Literaturo[redakti | redakti fonton]

  • Eduard Handschin (1924): Die Collembolenfauna des Schweizerischen Nationalparks. Denkschriften der Schweizerischen Naturforschenden Gesellschaft 60: 89-174.
  • Mikhail Potapov (2001): Synopses on Palearctic Collembola Part III: Isotomidae. Abhandlungen und Berichte des Naturkundemuseums Görlitz 73: 1-603.

Eksteraj ligiloj[redakti | redakti fonton]