Gyula Márton

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Salti al navigilo Salti al serĉilo

MÁRTON Gyula estis rumanuja hungara lingvisto naskita en Nagymon la 27-an de decembro 1916 kaj mortinta la 4-an de aprilo 1976 en Kluĵo.

Biografio[redakti | redakti fonton]

La mezlernejon Gyula Márton finis en Zalău (1936), la hungaran-rumanan kvalifikon de instruisto li akiris en Universitato Ferdinand la 1-a (1940). Du jarojn isntruis en Dej kaj poste iĝis dialektologo en Erdélyi Tudományos Intézet. Lian disertacion li verkis pri la lingvo de sia naskiĝvilaĝo (1942). Post militkaptiteco (1944-47) instruis en Kluĵo en reformita kolegio kaj ekde aŭtuno de 1948 en Bolyai Tudományegyetem, kie ekde 1950 li iĝis universitata profesoro, dekano (1952-56), vicrektoro (1956-59). Li estis ano de redakcio de NyIrK kaj de Studia Universitatis Babeş-Bolyai. Lin oni elektis en Finn-ugra Asocio de Helsinki.

Verkoj[redakti | redakti fonton]

  • A nagymoni népnyelv igetövei és igealakjai (Kv. 1942);
  • A román nyelvatlasz-munkálatok története és módszere (Kv. 1943);
  • Ördöngösfüzes helynevei (Kv. 1944);
  • A szolnok-dobokai Árpástó helynevei (Kv. 1945);
  • A kolozsmegyei Borsavölgy állatnevei (Kv. 1945);
  • A zilahi fazekasmesterség (Kv. 1948);
  • Írjunk, beszéljünk helyesen (1952);
  • Magyar nyelvjárástan (Kv. 1960);
  • A borsavölgyi nyelvjárás igetövei és igealakjai (Bp. 1962);
  • Tájszók Kalotaszegről és környékéről (kun Mózes Gálffy, Kv. 1965);
  • A moldvai csángó nyelvjárás román kölcsönszavai (Bp. 1969. Buk. 1972);
  • Torjai szójegyzék (kun Nemes Zoltánné kaj Gálffy Mózes, Sepsiszentgyörgy 1974);
  • A magyar nyelvjárások román kölcsönszavai (kun János Péntek kaj Vöő István, 1977);
  • Székely nyelvföldrajzi szótár( kun Gálffy Mózes, Bp. 1987);
  • A moldvai csángó nyelvjárás atlasza (kun antaŭparolo de Péntek János. I-II. Bp. 1992).

Fontoj[redakti | redakti fonton]